diary

โดยปกติท่านสามารถค้นหากิจกรรมในโลกออนไลน์ที่ผมได้เข้า ร่วมผ่านการตั้งหรือตอบกระทู้ตามบอร์ดต่างๆเป็นรายความเห็นได้ผ่านทางฐาน ข้อมูลสมาชิกของบอร์ดต่างๆซึ่งผมมีLoginไว้อยู่ดังนี้

บอร์ดพันทิป
โดยใส่ชื่อ ไทยวรรษ หาในSmart Search

บอร์ดโรส

บอร์ดTKO Comics

บอร์ดฟ้าเดียวกัน

ส่วนบอร์ดบงกชต้องสมัครสมาชิกและLoginเข้ามาก่อนถึงจะสามารถดูได้
บอร์ดบงกชต้องloginก่อนถึงจะดูได้

edit @ 23 Jun 2009 19:56:57 by ไทยวรรษ สีทันดรสมุทร

และแล้วBloggang Popular Awardครั้งที่5ก็ผ่านไปราวกับสายลม ผมไม่ได้คาดหวังอะไรกับการประกวดนี่อยู่แล้ว แม้ว่าผมจะทำBlogอัดแน่นด้วยเนื้อหาไว้มากมายแค่ไหน ผมก็คงจะไม่ได้รางวัลอะไรหรอก เพราะผมไม่ได้ทำBlogตามแนวตลาดของBloggerหลายท่าน ไม่ว่าจะเป็นบันทึกประจำวัน สาระเก็บตก ข่าวสารกระทู้ ฯลฯ
แต่ผมเพิ่งจะ เหลือบมามองดูรายชื่อทำเนียบBlogที่ได้รับการโหวตแม้เพียงแค่1คะแนนดู แล้วกลับไม่มีชื่อของผมเลยแม้แต่ชื่อเดียว ขนาดBlogของWebmasterหรือแม้แต่Blogที่ไม่มีอะไรอย่างMr.Fusionก็ยังติดโหวต มีชื่อกะเขาด้วย เพราะเหตุใดกันจากสถิติเมื่อจัดครั้งที่3

เพราะผมแทบจะไม่ได้เข้าสังคมBlogกับชาวบ้าน โดยการเข้าไปเยี่ยมชมและตอบรับCommentเลยหรือเปล่า
หรือผมทำBlogออกมา ไม่มีอะไรควรค่าแก่การจดจำเลยหรืออย่างไร ผมก็ทำBlogในสไตล์ของผมอย่างเนี่ย เนื้อหาเป็นยังไง ก็ไม่มีใครเขาสนใจ

ส่วนblogที่exteen.com ผมแทบไม่ได้มาเยี่ยมเท่าไหร่เลยพับผ่า สาเหตุไว้จะเล่าในBlogถัดไปละกัน

edit @ 17 Feb 2009 03:43:15 by ไทยวรรษ สีทันดรสมุทร

ผมทำBlogเกี่ยวกับการ์ตูนมาก็เยอะแล้ว แต่ยังไม่ได้พูดถึงตัวกรรมกรเลยว่าทำไมถึงได้บ้าการ์ตูนขนาดนี้
ตอบตามตรงว่า การ์ตูนที่ผมโพสต์ๆลงหิ้งชั้นการ์ตูนนั้นล้วนแต่เป็นการ์ตูนที่เพิ่งจะซื้อมาสะสมในช่วง2-3ปีนับตั้งแต่หาเงินได้จากการทำงานแทบทั้งสิ้น
นับย้อนอดีตไป ผมเริ่มอ่านการ์ตูนมาตั้งแต่ป.4-5ได้มั๊ง ช่วงที่การ์ตูนโดเรมอนฉบับไพเรตยังขายกันเกลื่อนเมือง
และการ์ตูนนั้นมีทั้งประเภทที่เฉพาะเด็กอ่าน เฉพาะผู้ใหญ่อ่าน หรือแม้แต่อ่านได้ทุกวัย การ์ตูนเจาะตลาดผู้หญิงก็เยอะเอาการอยู่ ในช่วงนั้นก็ชอบตามเก็บนิตยสารการ์ตูนไพเรตรายสัปดาห์อย่างThe Zeroของวิบูลย์กิจ และThe Talentของมิตรไมตรี ตังแต่สมัยราคาเล่มละ10บาทจนก่อนจะเลิกไปและเริ่มต้นยุคการ์ตูนลิขสิทธิ์แทนเมื่อช่วงปี2536ก็เล่มละ20-25บาท รู้สึกว่าจะมีเจ้าชายจอมพลัง และก็โดเรมอนฉบับไพเรตเก็บเอาไว้ก่อนจะชั่งกิโลขายไปนานมากแล้วด้วย
ลิขสิทธิ์แรกๆก็ตามการ์ตูนเด็กผู้ชายหัวMagazineของKodansha ในKC.Weeklyมา11-12ปีได้(ก่อนจะเลือกซื้อไปเนื่องจากเกิดภาวะการ์ตูนเฟ้อรออ่านจนดองสะสม) และก็โค(ตร)นานอีกเรื่องหนึ่ง ส่วนการ์ตูนเด็กผู้ชายของหัวJumpของเครือShueishaในBoomกับC-Kidก็อาศัยของคนอื่นอ่านไปเรื่อยๆ
ช่วงที่ยังเด็กเรียนหนังสืออยู่ ผมยังไม่ได้บ้าการ์ตูนมากถึงขนาดนี้เลย ซึ่งก็ถือว่าโชคดีครับ เพราะถ้ามีคนมาคอยเลือกและซื้อการ์ตูนมาให้อ่านกันมากกว่านี้ มีหวังไม่เป็นอันเรียนแหงๆครับ แถมช่วงนั้นก็ยังติดVDOเกมFamicomและก็Super Famiconไปมากแล้วเหมือนกัน(แต่ตอนนี้ติดเน็ตแทนแล้วครับเกมไม่ได้เล่นไม่ได้ซื้ออีกต่อไปแล้วแม้กระทั่งเกมออนไลน์ด้วย) แต่ก็โชคดีที่ช่วงป.5-6ครอบครัวผมซื้อการ์ตูนความรู้ลิขสิทธิ์จากGakkenของสำนักพิมพ์ซีเอ็ดยูเคชั่นเป็นชุดกล่องใหญ่2ชุดราคาเกือบ1000บาทได้ เป็นเล่มปกแข็งชุดละ9เล่มได้(ถ้าเป็นราคาในสมัยนี้ถือว่าถูกสุดๆเลยละครับ แต่ในสมัยโน้นถือว่าแพงพอสมควร)
จนเมื่อ2-3ปีมานี่ทำงานได้เงินเก็บมาเหลือเฟือ