Cartoon-Journal

ว่าด้วยปัจจัยการขึ้นราคาหนังสือการ์ตูนในอนาคตอันใกล้นี้

posted on 14 Sep 2009 21:21 by spiral  in Cartoon-Journal
มีโอกาสขึ้นเพราะ

1. ช่วงนี้มีการ "ต่ออายุ" ลิขสิทธิ์ และซื้อลิขสิทธิ์ใหม่ๆ เยอะมาก
ที่สำคัญคือ "ค่าลิขสิทธิ์" พุ่งขึ้นอย่างมาก จากเดิมปกละ 750 เหรียญยูเอส เป็น 1000-1200 เหรียญยูเอส ต่อปก
ที่ขึ้นเพราะมีการ "แย่ง" ซื้อกันจากสนพ. หน้าใหม่ๆ หลายราย
(เร็วๆ นี้ ค่ายดอกกุหลาบก็จะหันมาทำคอมมิกกับเขาด้วย)

2.ค่า กระดาษยังไม่มีแนวโน้มจะขึ้นในปีนี้ เพราะส่วนใหญ่โรงพิมพ์จะปิดดีลกระดาษปีนี้ไปหมดแล้ว (เครดิต 3 เดือน สิ้นปี พอดี) แต่ปีหน้า "ไม่รู้"

3.สรรพากร ต้อน"โรงพิมพ์" และสนพ. เข้าระบบมากขึ้นทำให้ต้องเสียภาษีมากขึ้น


ธุรกิจขายหนังสือได้รับการยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่มครับ จริงครับ
แต่ไม่ใช่ได้รับการยกเว้น "ภาษี" ทั้งหมด

ถ้าปีๆ หนึ่งขายได้ "กำไร" ก็ต้องเสียภาษี "รายได้" 30 % ของรายได้หลังหักค่าใช้จ่ายอยู่ดี

การยกเว้นภาษีมูลค่าเพิ่ม ไม่ได้หมายความว่า จะไม่เสียภาษีนะครับ
มันคือการ "ไม่สามารถ" ผลักภาระภาษีไปให้ผู้บริโภคได้ทั้งหมด

ลองทำความเข้าใจเรื่องภาษีมูลค่าเพิ่มใหม่นะครับ

ธุรกิจ ที่เสียภาษีในอัตรา 0 % ต่างหากที่ไม่ต้องแบกภาระภาษีเลย ในกรณีธุรกิจขายหนังสือนี้ เมื่อไม่สามารถผลักภาระภาษีไปยังลูกค้าได้ สนพ.ก็ต้องแบกไปเต็มๆ ( ธุรกิจอื่นๆ ผลักไปให้คนบริโภคคนสุดท้ายได้ แต่เมื่อธุรกิจขายหนังสือ ไม่เสียภาษีมูลค่าเพิ่ม แต่ธุรกิจอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องเสียภาษีนะจ๊ะ ยกตัวอย่าง ค่าพิมพ์ก็ต้อง+ vat 7 ค่ากระดาษก็ต้องบวก vat 7 ค่าเพลทก็ต้อง บวก vat 7 ทั้หงมดนี้สนพ.แบกไปเอง ผลักไปให้ใครไม่ได้ )

ที่ว่าต้อนเข้าระบบภาษีให้มากขั้น หมายถึง สรรพากร เริ่มเข้มงวดกับ โรงพิมพ์/ร้านเพลท มากขึ้นให้ออกใบกำกับให้ถูกต้อง และครบถ้วน นั่นหมายถึง ค่าพิมพ์/ค่าเพลทอาจต้องขยับขึ้น ที่ผ่านมา ก็มีการหลบๆ กันอยู่ตรงค่า vat นี่แหละ เพราะ คนขายหนังสือมือสุดท้ายไปบวกเพิ่มที่สินค้าไม่ได้

ที่ ผ่านมามีความพยายามรวมตัวเพื่อให้เปลี่ยนอัตราภาษีมูลค่าเพิ่ม จากไม่เสีย vat มาเป็นเสียในอัตรา 0 % แต่ตอนนี้เรื่องนี้ยังเงียบอยู่

เวลาเสนอซื้อ เสนอเป็นหน่วยดอลล่าร์ คนซื้อก็ทอนเป็นหน่วยบาทเอาเอง คนขายก็ทอนเป็นเงินเยนเอาเอง เพื่อความง่ายในการคำนวณค่าเงิน

จากคุณ : 9898 เขียนเมื่อ : 12 ก.ย. 52 18:50:42 A:58.9.109.118 X: TicketID:034605


ยังไม่เคยเห็นการซื้อขายเป็นเงินดอลล์นะครับ

ปกติเห็นค่าลิขสิทธิ์ก็อิงเงินบาท
จาก
ราคาปก x ค่าลิขสิทธิ์ (เป็น % ของราคาปก) x จำนวนเล่มขั้นต่ำที่จะการันตียอดขาย

ค่าลิขสิทธิ์ทั้งหมดก็ขึ้นอยู่กับการปรับตัวแปร 3 ตัวนี้แหละครับ
โดยเฉพาะตัวหลังสุด

จากคุณ : Oakyman เขียนเมื่อ : 13 ก.ย. 52 15:27:40


ผมหมายถึงตอนจ่ายเงินให้ทางญี่ปุ่นครับ
ปกติก็อิงเงินบาทอย่างที่คุณบอกแหละถูกแล้ว
เช่น 45 บาท ก็ 7 % (ตัวเลขสมมุติ) * 45 * 10000 เล่ม (ตัวเลขสมมุติ)

= 31500 บาท ก็ทอนเป็นยูเอส ราวๆ 900 เหรียญยูเอส (คิดที่ 1 เหรียญ = 35 บาท) ผมก็จะเสนอราคาซื้อที่ตัวเลขนี้

การันตีขั้นต่ำ คือ 7 % เมื่อพิมพ์ 1-10000 เล่ม
ถ้า 10001-20001 ก็เป็น 8 %
ถ้า20001- 40000 ก็ 9%
มากกว่านั้นก็ 10 %

ดั้ง นั้นครั้งแรก โอนไป 1000 ยูเอส ก็แสดงว่าพิมพ์ได้ถึง 10000+ 97 เล่ม ถ้าพิมพ์ไม่ถึงก็ต้องแบกรับค่าลิขสิทธิ์เอง เพราะไปการันตีที่ 1 พันยูเอสแล้ว ถ้าพิมพ์เกินก็มาคิดราคาลิขสิทธิ์ใหม่

ดังนั้น ถ้าราคาลิขสิทธิ์แพง แสดงว่า
1.ราคาปกแพง
2.ค่าลิขสิทธิ์เสนอซื้อสูง (แต่ตอนนี้ไม่เห็นว่าใครให้เกิน 8 %)
3.ดันไปการันตียอดพิมพ์ยอดขายสูง (อันนี้บางทีทางโน้นกำกับมา)

จะ ทอนเป็นค่าเยนก็ได้นะครับ ถ้าทางนั้นเขาเรียกร้อง แต่โดยปกติแล้ว บริษัทเจ้าที่ผมดีลด้วย 2-3 ที่ เขาดีลด้วยยูเอสดอลล์ ผมเลยทอนเป็นยูเอส (ที่ 35 บาท/ยูเอสดอลล์ และ 7 % ของปก) ตลอด เพราะ คิดง่าย (ฝั่งเรา) ฝั่งเขา นั่นมันเรื่องของเขา

จากคุณ : 9898 เขียนเมื่อ : 13 ก.ย. 52 17:47:14 A:58.9.110.184 X: TicketID:034605
Tags: cartoon, license, manga, pulishing, tax, การ์ตูน, ภาษี, ลิขสิทธิ์, สิ่งพิมพ์4 Comments

เที่ยวทั่วไทยสไตส์ญี่ปุ่นกับโมเอะไทยแลนด์

posted on 23 Jun 2009 19:59 by spiral  in Cartoon-Journal
NoteจากBlogger : ข่าวเก่าโคตรแล้วแต่น่าเก็บเพราะหวังว่าจะมีสำนักพิมพ์ลิขสิทธิ์ของไทยอย่าง สำนักพิมพ์สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยีไทยญี่ปุ่นจะสนใจซื้อมาพิมพ์ฉบับแปลไทยขาย มั่ง
ท่านสามารถสั่งซื้อกับร้านคิโนะคุนิยะสาขาอิเซตันได้ แต่จริงๆแล้วผมยังเห็นมีวางอยู่บนชั้นสัก2-3เล่มอยู่นะ

Author: baew-kun แห่งabibatan
Date: May 21, 2009

ถ้า ญี่ปุ่นจะทำหนังสือท่องเที่ยวเกี่ยวกับไทยบ้างมันก็คงไม่น่าแปลก แต่ถ้าเป็นหนังสือท่องเที่ยวแนวโมเอะของประเทศไทยล่ะ? แค่นี้คงอยากรู้กันแล้วสินะ และมันก็มีอยู่จริงๆ กับ “โมเอะไทยแลนด์” หนังสือท่องเที่ยวทั่วไทยสไตส์โมเอ๊!! จากที่อ่านเจอมาหนังสือเล่มนี้ได้รวมเรื่องราวของไทยเอาไว้แบบน่าสนใจ ไม่ว่าจะเป็นวัฒนธรรม การกินอยู่ สังคม อาหาร และแม้แต่ด้านมืด(?)ยามราตรี เขาก็มีเขียนไว้ด้วย

นอกจากนี้หนังสือยังเขียนแบบเป็นการเล่าเรื่อง แบบมีพลอตที่มาที่ไปอีก ด้วย จะเป็นยังไงลองไปดูได้เลยแต่ถ้าผิดตรงไหนต้องขออภัยเพราะข้าน้อยอ่อนภาษา…

ตัวละครในเรื่อง

ชินจิ
หนุ่ม น้อย ม.ปลาย อายุ 17 พระเอกของเรื่อง เดินทางมาเที่ยวเมืองไทย ซึ่งพ่อของเขาเป็นถึงเจ้าหน้าที่ UN และเคยมาเมืองไทย ส่วนลุงของเขาก็ทำงานอยู่ที่ไทยด้วยเหมือนกัน ชินจิ จึงตัดสินใจมาเที่ยวเมืองไทยในช่วงปิดเทอมฤดูร้อน

อั้ม
นางเอกของ เรื่อง สาวนักเรียนแลกเปลี่ยนเป็นคนจังหวัดอุบลราชธานีแต่กำเนิด เป็นสาวแว่นแถมอึ๋ม และเพราะเป็นคนอีสานผิวเลยคล้ำไปหน่อย ทำให้เธออิจฉาสาวเหนือที่ขาวกว่า(มันจะใส่มาทำไม) จะเป็นคนคอยบอกเรื่องเมืองไทยให้ตา ชินจิ ในการมาเที่ยวครั้งนี้เพราะเธอพูดญี่ปุ่นได้คล่องปรื้อ และเธอยังมีชื่อจริงว่า ปริชาต รักในเรือน(หรือว่า รักในหลวง หรือ รักนายหลวง ไม่แน่ใจต้นฉบับมันเขียนว่า パリチャート・ラックナイルアン ใครรู้บอกที)

ใหม่
สาวสวยอายุ 21 รู้จักกับลุงของ ชินจิ ไม่ทราบที่มาที่ไปของเธอมีแต่เพียงว่า เธอพูดญี่ปุ่นได้แม่นและคอยให้ตา ชินจิ ถามนั่นแหละ

สาย
น้องสาวฝาแฝดของใหม่ ที่ตั้งใจจะสอบเข้ามหาลัยธรรมศาสตร์ หรือจุฬาลงกรณ์ให้ได้ อืม…

เล็ก
เด็ก สาวทำงานเป็นแม่บ้านในบ้านของลุง ชินจิ เป็นคนหนองคาย อายุ 15 ปี(ทำงานได้ไง) มาอยู่กรุงเทพฯ ตั้งแต่ 12 เพื่อหางานทำช่วยครอบครัว มักจะสวมชุดเมดตลอดเพราะเป็นแม่บ้าน…

ลูกสาวของลุงชินจิ
เด็กสาวแว่นโมเอะ(รู้ได้ไง) มาอยู่เมืองไทยกับพ่อ ชื่อจริงไม่เปิดเผย (คล้ายตัวละครลับ)

เอ๋
สาวเต้น อาโกโก แถวย่านพัฒพงษ์ อายุ 17 ปี(เฮ้ยจริงดิ) เธอบอกว่าเบื่องานที่ทำอยู่ทุกวันและอยากจะเปลี่ยนแปลง อืม…

พิม
สาว เหนืออายุ 17 เป็นคนเชียงใหม่โดยกำเนิด เรียนอยู่ที่เกียวโตแต่กลับมาเมืองไทยช่วงปิดเทอมฤดูร้อน พอมาเจอตา ชินจิ ก็เลยกลายเป็นไกด์จำเป็นไปซะอย่างนั้น

ดาว
สาวชาวใต้จากจังหวัดนครศรีธรรมราช (ครบทุกภาคยังหว่า) มาเป็นไกด์ให้ตาชินจิตามฟอร์ม ดาวยังเป็นเจ้าหน้าที่ในฟิตเนสอีกด้วย…



จากเว็บญี่ปุ่นทำมาฮาดี เป็นภาษาไทยด้วย และมีแบบคลิปให้ดูกันที่ jyaaku.com

โม เอะไทยแลนด์ ไม่ใช่ของใหม่ เพราะเขาออกวางขายมาตั้งแต่ปี 2006 แล้ว ราคาก็ 1,575 เยน แต่คนเขียนเองเพิ่งมาเห็นเอาตอนนี้เลยต้องบอกต่อกันเสียหน่อย

ที่มา 萌えタイ , jyaaku.com
ที่มาภาษาไทย akibatan.com
Tags: cartoon, documentary, manga, thailand, travel, การ์ตูน, ท่องเที่ยว, ประเทศไทย, สารคดี2 Comments

อันดับยอดขายการ์ตูนขายดีที่สุดของแต่ละหัวนิตยสารในญี่ปุ่นช่วงนี้

posted on 22 Jun 2009 18:05 by spiral  in Cartoon-Journal
มีอันดับยอดขายของการ์ตูนฉบับรวมเล่มที่ดีที่สุดของแต่ละแมกกาซีน
แบ่งแยกเป็นเรื่องๆมาให้ดูกันครับ จากยอดขายจะเห็นได้ว่าทางโชเน็นจัมป์นั้นก็ยังคงครองแชมป์
ทั้งในส่วนของรายสัปดาห์และรวมเล่ม จนแทบจะเรียกได้ว่าคนซื้อจัมป์มาเพื่ออ่านวันพีชเลยก็ว่าได้
และอันดับยอดขายที่น่าสนใจของแต่ละเล่มก็มีดังนี้ครับ

01. Shonen Jump (ยอดรายสัปดาห์ประมาณ 2,800,000 เล่ม)

One Piece เล่ม 53 1,814,951
Naruto เล่ม 45 1,125,402
Hunter X Hunter เล่ม 26 837,714 เป็นเหตุผลว่าทำไมอ.โทงาชิ ถึงไม่ต้องเขียนลงรายสัปดาห์ก็ได้
Bleach เล่ม 38 829,157
Reborn เล่ม 24 561,873
D.Gray-man เล่ม 17 561,005
Gintama เล่ม 28 493,768
Bakuman เล่ม 2 360,332
Eyeshield 21 เล่ม 35 210,902
ToLoveru เล่ม 13 177,223
ToLoveru เล่ม 13 (Limited Edition พร้อม DVD) 27,230 ขายดีกว่า DVD ทั่วไปอีก
Toriko เล่ม 4 177,023
Nurarihyon no mago เล่ม 4 143,905 ดูจากยอดแล้วก็มีแววทำอะไรได้สูงนะ เพราะว่าไม่ต่างกับ To-Love-Ru เท่าไหร่
Pyuu to fuku! Jaguar เล่ม 16 139,174
Kochikame เล่ม 164 91,749
SKET DANCE เล่ม 7 70,168
PSYREN เล่ม 5 52,485
Kuroko no basuke เล่ม 1 45,784
Inumarudashi เล่ม 1 12,287

02. Shonen Magazine รายสัปดาห์ (ยอดรายสัปดาห์ประมาณ 1,664,167 เล่ม)

Fairy Tail เล่ม 13 291,448 อันดับยอดขายชนะเนกิมะนะครับทำเป็นเล่นไป งานนี้อนิเมมาแน่ๆ
Mahou sensei Negima! เล่ม 24 239,778
Mahou sensei Negima! เล่ม 24 (พร้อม OAD) 51,502 ขายดีโคตรๆ
Tsubasa เล่ม 25 286,538
Ahiru no sora เล่ม 22 278,628
Bloody Monday เล่ม 9 234,445
Air Gear เล่ม 23 221,410
Hajime no ippo เล่ม 86 216,295 อย่าลืมว่านี่เล่ม 86 นะครับยอดยังโอเคอยู่
Daiya no A เล่ม 13 212,054
Sayonara Zetsubou Sensei เล่ม 15 97,242
Sayonara Zetsubou Sensei เล่ม 15 (พร้อม OAD) 26,749 ยอดขาย OAD ก็ใช้ได้
Eria no kishi เล่ม 13 102,670
School Rumble เล่ม 22 83,189
Kimi no iru machi เล่ม 3 79,773
Shinyaku Kyojin no hoshi Hanagata เล่ม 12 57,886
Shibatora เล่ม 10 56,714
Tokkyuu!! เล่ม 20 49,196
Code:Breaker เล่ม 3 48,668
Tobakuhaouden Zero เล่ม 7 45,950
God Hand Teru เล่ม 44 41,706
Yankee-kun to Megane-chan เล่ม 10 35,744 ยัยสาวแว่น ผลงานลูกศิษย์อ.มาชิมะ
Hammer session! เล่ม 11 31,168
Seitokai yakuindomo เล่ม 1 30,878
Smash! เล่ม 11 30,147
Baby step เล่ม 6 25,792

03. Shonen Sunday (ยอดขายรายสัปดาห์ประมาณ 781,667 เล่ม)

Meitantei Conan เล่ม 64 593,589 สำหรับการ์ตูนยืดๆ ประมาณนี้ก็โอเคนะ
Hayate no gotoku เล่ม 19 319,543 พ่อบ้านทำยอดขายชนะเนกิมะนะเนี่ยทำเป็นเล่นไป
Cross Game เล่ม 14 318,647
Kekkaishi เล่ม 24 269,658
MAJOR เล่ม 71 245,594
Zettai karen Children เล่ม 16 158,190
Shijou saikyou no deshi Kenichi เล่ม 33 155,404 ลูกแกะพันธ์เสือก็ยอดขายโอเค
Ocha ni gosu. เล่ม 8 100,384
Gekkou jourei เล่ม 4 63,852
Gekkou jourei เล่ม 4 (จันทราประกาศิต) 32,057
Saikyou! Touritsu Aoizakakoukou yakyuubu เล่ม 19 80,936
Kami nomizo shiru sekai เล่ม 4 75,824
Arata Kangatari เล่ม 2 55,009
Saijou no meii เล่ม 5 54,402
Maou JUVENILE REMIX เล่ม 8 39,568
MIXIM 11 เล่ม 3 32,735
Onidere เล่ม 3 20,107
Kongou Banchou เล่ม 5 19,047
Golden Age เล่ม 13 12,498
Hajimete no aku เล่ม 1 19,913

04. Shonen Champion ยอดขายรายสัปดาห์ประมาณ 500,000 เล่ม

Hanma Baki เล่ม 17 124,735 สุดยอดครับทั้งอ่านเร็วที่สุดแล้วก็ยอดขายเยอะสุดในเล่มด้วย
Genso! Urayasutekkin Kazoku เล่ม 22 73,609
Saint Seiya Next Dimension เล่ม 1 67,277 งานหลักก็ย่อมขายดีกว่างานภาคแยกสินะ
Crows ZERO เล่ม 2 57,936
Clover เล่ม 10 40,910
Saint Seiya The lost canvas เล่ม 13 32,862
Dokaben Super Busters hen เล่ม 28 27,611
Mitsudomoe เล่ม 6 24,883
Nanba MG5 เล่ม 18 13,516
Angel Voice เล่ม 8 11,971
Tetsunabe no Jyan! R เล่ม 10 10,135 อากิยามะเราขายได้ประมาณนี้เองหรือเนี่ย
Shinryaku! Ikamusume เล่ม 3 10,031

05. Dengeki Daioh ยอดขายรายเดือนประมาณ 130,000 เล่ม

Yotsubato! เล่ม 8 409,496 สุดยอดเลยหนูเด๋อ
Shingetsutan Tsukihime เล่ม 6 162,870 <-- จะได้อ่านภาษาไทยจนจบไหมนะ
Shakugan no Shana เล่ม 5 71,296 <-- นี่ก็เหมือนกัน
Toaru kagaku no Railgun เล่ม 2 45,958
Toaru kagaku no Railgun เล่ม 2(Limied Edition) 16,570
Toshokan Sensou SPITFIRE! เล่ม 1 20,903
Kemeko DX! เล่ม 5 12,423
ef-a fairy tale of the two. เล่ม 7 8,524

06. Young GanGan รายปักษ์ การ์ตูนจากสายกันกันก็ขายดีเหมือนกันนะเนี่ยถึงได้ทำอนิเมเยอะ

Bamboo Blade เล่ม 10 142,613
Sekirei เล่ม 8 128,120
Saki เล่ม 5 104,439
Sumomomomomomo เล่ม 12 101,679
WORKING !! เล่ม 6 93,146
Dragon Quest retsuden Roto no monsho เล่ม 8 82,643
Arakawa Under the bridge เล่ม 8 57,473
Mononoke เล่ม 2 45,253
Mangaka-san to Assistant-san to เล่ม 1 27,517
Hanamaru youchien เล่ม 4 25,397
Ubel Blatt เล่ม 8 24,983
Nikoichi เล่ม 5 21,926
Hameln no Violin hiki เล่ม 1 15,199

07. Ultra Jump ยอดขายรายเดือนอยู่ประมาณ 72,000 เล่ม
แต่พวกการ์ตูนที่ขายดี ดันขายรวมเล่มได้มากกว่าที่ขายรายเดือนซะงั้น แสดงว่าคนรอรวมเล่มเยอะมากกว่า

Tenjou Tenge เล่ม 19 315,792
Bastard!! เล่ม 25 188,589
Steel Ball Run เล่ม 16 173,245
Peace Maker เล่ม 2 103,429
Ninku - Second stage - เล่ม 6 41,290
GUNNM Last Order เล่ม 12 37,292
Dogs / Bullets & Carnage เล่ม 3 33,600
Tengoku - Heaven’s Prison - เล่ม 4 32,046
Needless เล่ม 8 20,196
Hayate x Blade เล่ม 9 12,916

08. Afternoon รายเดือน ยอดขายโดยประมาณอยู่ที่ 115,000 เล่ม
อันนี้ก็ขายรวมเล่มได้ดีกว่า พวกรายเดือนนี่ต้องฝากชีวิตเอาไว้กับรวมเล่มอย่างเดียวเลยนะเนี่ย

Ookiku furikabutte เล่ม 11 401,944 บ้านเรา SIC ไม่ยอมซื้อเรื่องนี้แฮะ
Vinland Saga เล่ม 7 121,954 วินแลนด์ชนะ OMG จะเนี่ย
Ah! My Goddess เล่ม 38 120,646
Historie เล่ม 5 119,526 ยูเมเนสก็ขายดีกว่าฤทธิ์ดาบไร้ปรานี
Mugen no jyuunin เล่ม 24 65,206
Rinshi!! Ekoda-chan เล่ม 3 43,559
Vampir เล่ม 2 37,225
Loveyan เล่ม 11 35,678
Pu~Neko เล่ม 3 26,459
Nazo no kanojo X เล่ม 4 25,978
Mozuya-san gyakujou suru เล่ม 2 24,187
Sora no manimani เล่ม 5 14,234 ขายได้เท่านี่ก็ได้ทำอนิเมแล้วนะเนี่ย
Mokke เล่ม 8 12,067
Rukuruku เล่ม 9 11,933
Kabu no Isaki เล่ม 1 9,593

09. Shonen Rival รายเดือนใหม่ของทางโคดันฉะ ประเมินยอดขายเอาไว้ที่ 300,000 เล่ม เยอะใช้ได้

Monster Hunter Orage เล่ม 3 202,471 แชมป์ของเล่มนี้ที่ทิ้งห่างกับเรื่องอื่นเกินไปหรือเปล่าเนี่ย
Monster Hunter Orage เล่ม 3 (Limited Edition) 14,712
Holy Talker เล่ม 3 24,484
Idolmaster Break! เล่ม 1 13,285
Idolmaster Break! เล่ม 1 (Limited Edition) 11,702
Blazer Drive เล่ม 3 12,760
Enma เล่ม 2 10,100
Otouto catcher ore pitcher de! เล่ม 2 9,287
Kitsune no yomeiri เล่ม 1 8,014

10. Evening แมกกาซีนการ์ตูนผู้ใหญ่ ยอดขายประมาณ 179,584 เล่ม
ที่มีแกนนำเป็น Moyashimon ซึ่งขายดีกว่ายอดขายแมกกาซีน

Moyashimon เล่ม 7 359,114
Moyashimon เล่ม 7 (Limited Edition) 77,787
ADAMAS เล่ม 2 87,032
Shoujo Fight เล่ม 5 44,807
Shoujo Fight เล่ม 5 (Limited Edition) 10,908
Moteki เล่ม 1 42,211
Garouden เล่ม 22 39,219
Young Shimakousaku Shuninhen เล่ม 2 35,659
Osen เล่ม 16 26,680
Yondemasuyo, Azazel-san. เล่ม 2 22,598
K2 เล่ม 10 19,059
Gokuaku Ganbo เล่ม 14 18,076
Torokeru Tekkoujo เล่ม 2 13,350
Yuugo Touyako summit hen เล่ม 1 12,380

11. Big Comic Spirit ของโชกาคุคัง ยอดขายประเมินอยู่ที่ 355,062 เล่ม

Channel wa sonomama! เล่ม 1 138,727 งานใหม่อ.ซาซากิ โนริโกะ ที่ขายดีชนะแชมป์ของเล่ม Ikigami ซะอย่างงั้น
Ikigami เล่ม 6 123,213
Shin Blackjack ni yoroshiku เล่ม 5 115,034
Oishinbo เล่ม 102 106,210 อันนี้ก็อมตะพอๆ กับ Kochikame
Oyasumi Punpun เล่ม 4 87,162
Tomehane! เล่ม 4 71,724
Shin Kurosagi เล่ม 1 70,209
MOON -Subaru solitude standing- เล่ม 2 63,578 ภาคใหม่ของซูบารุก็ยังคงขายดีใช้ได้
Tetsuwan Birdy เล่ม 20 42,719
Yamikin Ushijima-kun เล่ม 13 40,079
Joukyou Afro Tanaka เล่ม 5 38,678
Last Inning เล่ม 20 29,088
Bambino! เล่ม 14 27,312
Mogura no uta เล่ม 14 12,040

12. Morning มอร์นิ่งของโคดันฉะ ยอดขายประเมินอยู่ที่ 395,722 เล่ม

Vagabond เล่ม 29 517,434 แชมป์ของเล่มอย่างไม่ต้องสงสัย
Kinou nani tabeta? เล่ม 2 162,202 การ์ตูนแนว Yaoi ชนะป่าของไคขาดลอยเลยแฮะ
Kinou nani tabeta? เล่ม 2 (Limited Edition) 9,526
Piano no mori เล่ม 15 119,593
Giant Killing เล่ม 9 113,563
Shachou Shimakousaku เล่ม 1 94,597
Zipang เล่ม 38 84,647
Chi’s Sweet Home เล่ม 5 58,051 เมี้ยว เมี้ยว
Cesare Hakai no souzousha เล่ม 6 53,021
Kami no shizuku เล่ม 19 46,887
Cooking Papa เล่ม 102 45,353
Heugemono เล่ม 7 42,698
OL Shinkaron เล่ม 28 38,214
Toripan เล่ม 6 29,693
Uchuu kyoudai เล่ม 4 28,534
Angel Bank Dragon Zakura Gaiden เล่ม 4 8,681

13. Shonen Sirius รายเดือน ประเมินยอดขายอยู่ที่ 20,000 เล่มต่อเดือน
ผมว่าอีกไม่นานน่าจะปิดได้แล้วนะเล่มนี้ ยอดขายรวมเล่มไม่น่าปลื้มเท่าไหร่

Yozakura Quartett เล่ม 6 69,811
Kaibutsu Oujo เล่ม 8 63,054
Ranppi Rangai เล่ม 6 39,042

14. Comic Blood ของซอฟท์แบงก์
ดีที่สุดของค่ายนี้คือ Hyakko แต่ผมว่าก็ไม่น่าจะดีกว่านี้แล้วนะ

Hyakko เล่ม 4 17,949
Break Blade เล่ม 4 9,896
Shinkyokusoukai Polyphonica -Cardinal Crimson- เล่ม 2 9,647

15. Super Jump ของชูเอย์ฉะ ประเมินยอดขายอยู่ที่ 342,500 เล่ม
การ์ตูนผู้ใหญ่ทั้งนั้น

Bartender เล่ม 12 78,326
Jin เล่ม 13 42,923
Ousama no shitateya Sarto Finito เล่ม 20 38,180
Zero The man of the creation เล่ม 66 8,261

16. Business Jump ของชูเอย์ฉะ ประเมินยอดอยู่ที่ 359,792 เล่ม
อันนี้ก็ขายผู้ใหญ่เช่นกัน ไม่ได้เน้นรวมเล่ม

Yesterday wo utatte เล่ม 6 64,520
Amai seikatsu เล่ม 35 28,259
Sommeliere เล่ม 8 25,504

17. Young King รายปักษ์ของโชเน็นกาโฮฉะ ยอดขายอยู่ประมาณ 230,000 เล่ม

Gang King เล่ม 13 60,936
Kirin เล่ม 35 19,321
Sun-Ken Rock เล่ม 7 12,928
Hey! Riki เล่ม 13 10,080

18. Magazine Great รายปักษ์ เปลี่ยนชื่อเป็น E-NO ไปแล้ว ดีที่สุดของเล่มนี้คือ Q.E.D

Q.E.D shoumei shuuryou เล่ม 32 46,829

19. Morning 2 ประเมินยอดขายไว้ที่ 100,000 เล่ม

Saint Young Men เล่ม 2 332,697 เรื่องนี้สนุกแต่โอกาสเข้าไทยยากมาก
COPPERS เล่ม 1 41,260
Fushigi na shounen เล่ม 7 26,617

20. Dragon Age จากฟูจิมิโชโบ ยอดขายประเมินอยู่ที่ 31,167 เล่ม

Omamori himari เล่ม 4 42,856 ขายดีจนทำอนิเมละกัน
Kamen no maid guy เล่ม 9 26,355
Highschool of the dead เล่ม 5 22,210
Koukaku no Regios Missing Mail เล่ม 3 22,120
Otaku no musume-san เล่ม 5 19,255
Zero in เล่ม 8 17,625
Fullmetal Panic! Sigma เล่ม 9 16,367
nana_mix! เล่ม 1 11,842

21. Comic High! จากฟูตาบาฉะ

Kodomo no jikan เล่ม 5 47,646
Kodomo no jikan เล่ม 5 (Limited Edition) 9,628
Hitohira เล่ม 6 21,354

22. Big Comic จากโชกาคุคัง ประเมินยอดเอาไว้ที่ 523,417

Taiyou no mokushiroku kenkokuhen เล่ม 2 26,239
Double Face เล่ม 17 19,717
Tsukiji Uogashi Sandaime เล่ม 25 12,566
The golden rough เล่ม 24 11,999

23. Big Comic Superior จากโชกาคุคัง ประเมินยอดเอาไว้ที่ 277,042

Iryuu เล่ม 19 192,448
Azumi เล่ม 47 41,668
Lord เล่ม 14 30,711
Moon Light Mile เล่ม 17 30,148
Aibou เล่ม 2 17,610

24. Big Comic Original จากโชกาคุคัง ประเมินยอดเอาไว้ที่ 832,375
ขายดีที่สุดบรรดาซีรีส์ Big ทั้งหมด

Pluto เล่ม 6 631,968
Pluto เล่ม 6 (Limited Edition) 44,897
Gaku minna no yama เล่ม 8 99,346
Kaze no daichi เล่ม 48 30,200
Bengoshi no kuzu เล่ม 7 13,077
Sanchoume no yuuhi
yuuyake no shi เล่ม 55 11,578

25. Shonen Champion รายเดือน จากอาคิตะ โชเต็น

WORST เล่ม 21 247,153
Drop เล่ม 5 106,886
Ashita no youchi! เล่ม 8 23,088
Puripuri เล่ม 11 9,437

26. Shonen Champion RED รายเดือน จากอาคิตะ โชเต็น

Kurogane no line barrel เล่ม 11 52,997
Shigurui เล่ม 11 52,053
Saint Seiya Episode.G เล่ม 16 20,706 ขายได้เท่านี้ผมก็ว่าดีแล้วนะ อ่านยากชะมัด
Change Hifumi เล่ม 9 9,860
Penguin Musume MAX เล่ม 1 9,434

27. IKKI รายเดือนของโชกาคุคัง ประเมินยอดขายอยู่ที่ 14,917 เล่ม

Bokurano เล่ม 9 51,343
Dorohedoro เล่ม 12 20,458
Kingyoya koshoten เล่ม 7 16,682

28. Young King Ours ของโชเน็นกาโฮฉะ ประเมินยอดขายอยู่ที่ 68,000

World Embryo เล่ม 5 48,757
Excel Saga เล่ม 21 21,263 (ยังเขียนอยู่อีกเรอะ)
Geobreeders เล่ม 14 19,760
Choujin Rock Itetsuita Seiza เล่ม 3 13,794
Hoshi no Samidare เล่ม 6 11,809

29. Sunday GX ของโชกาคุคัง ประเมินยอดขายอยู่ที่ 30,000 เล่ม

Black Lagoon เล่ม 8 314,678
Jörmungandr เล่ม 5 61,432
Kami-sama dolls เล่ม 4 20,383
JyaJya เล่ม 10 11,399
Koineko เล่ม 6 10,344

30. Jump Square ประเมินยอดขายอยู่ที่ 454,546

Claymore เล่ม 15 235,936
Gag manga biyori เล่ม 9 116,762
Tegamibachi เล่ม 5 109,559
kure-nai เล่ม 2 92,124
Rozario to Vampire season II เล่ม 2 89,113
Shiki เล่ม 3 86,333
Enbalming เล่ม 1 75,678
Matsuri Special เล่ม 2 49,957
Binbougami ga! เล่ม 1 36,310
Luck Stealer เล่ม 3 25,573
TISTA เล่ม 2 13,130
Houkago Wind Orchestra เล่ม 2 9,808

31. Comic Blade รายเดือนจาก MAG Garden

Erementar Gerad เล่ม 15 50,427
Mother Keeper เล่ม 4 17,927
Puchi Hound เล่ม 4 14,002
Eleven Soul เล่ม 7 11,203
SiraYuki PaniMix! เล่ม 3 8,701

32. Comic Blade Avarus จาก MAG Garden เช่นกัน

Boku to kanojo no XXX เล่ม 5 72,010
Heart no kuni no Alice เล่ม 2 33,694
Monochrome Factor เล่ม 6 26,195
Erementar Gerad Soukuu no Senki เล่ม 5 18,580
ILEGENES -kokuyou no kiseki- เล่ม 2 9,756
Number เล่ม 2 6,860

33. Comic REX รายเดือนจาก Ichijinsha

Kannagi เล่ม 6 70,099
Touhou Bougetsushou ~Silent Sinner in Blue~ เล่ม 1 15,346
Sekaijyu no meikyuu II เล่ม 1 13,942

34. Comic ZERO-SUM รายเดือนจาก Ichijinsha เน้นจับผู้หญิง

Saiyuuki RELOAD เล่ม 9 133,901
Amatsuki เล่ม 8 63,266
07-Ghost เล่ม 6 42,158
DOLLS เล่ม 6 33,828
Strange+ เล่ม 8 30,703
Ogamiyayokochou Tenmatsuki เล่ม 10 30,314
Landreaall เล่ม 12 14,144

35. Shonen Magazine รายเดือน ประเมินยอดขายที่ 946,250 เล่ม

DEAR BOYS ACT II เล่ม 29 148,989
Kaiouki เล่ม 38 126,166
Ryuurouden Chuugenryouranhen เล่ม 4 103,384
Capeta เล่ม 18 94,097
Pumpkin Scissors เล่ม 10 50,320
Alive Saishuu shinkateki shounen เล่ม 16 44,605
C.M.B Shinrahakubutsukan no jiken mokuroku เล่ม 10 33,898
Tekken Chinmi Legends เล่ม 6 17,683
Shanaou Yotshitsune
Genpei no gassen เล่ม 5 14,095

36. Comic Alive จาก Media Factory

Maria holic เล่ม 4 30,036 ขายดีที่สุดมีแค่เรื่องเนี้ย

37. Comic Gum จาก Wanibook

Ikkitousen เล่ม 14 25,829 ขายดีเรื่องเดียวคือเรื่องนี้

38. Comic Ryuu จาก Tokuma Shoten

Meiou Project Zeorymer Omega เล่ม 1 9,848

39. Shonen GanGan จาก Square Enix

Fullmetal Alchemist เล่ม 21 1,170,718
Soul Eater เล่ม 14 373,020

40. G Fantasy จาก Square Enix เช่นกัน

Kuroshitsuji เล่ม 6 619,501

การ์ตูนผู้หญิงอื่นๆ

NANA เล่ม 19 1,645,128
Nodame Cantabile เล่ม 20 1,209,551
Kimi ni todake เล่ม 8 685,186
Glass no Kamen เล่ม 43 551,829
Ouran Highschool Host Club เล่ม 12 513,007

ที่มา changi.2ch.net
ที่มาภาษาไทย cartoon.co.th
Tags: cartoon, japan, magazine, manga, การ์ตูน, ญี่ปุ่น, นิตยสาร1 Comments

Otaku Encyclopedia สารานุกรมฉบับการ์ตูน

posted on 17 Jun 2009 19:00 by spiral  in Cartoon-Journal
คงไม่มีใครนึกว่าจะมีหนังสือแบบนี้ออกมาได้ แต่นี่คือของจริงที่ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 11 มิ.ย.ที่ผ่านมาครับสำหรับหนังสือที่แปะหัวชื่อโต้งๆ เลยว่า "OTAKU ENCYCLOPEDIA"ที่จะมาอธิบายคำศัพท์ทีเกี่ยวกับเหล่าโอตาคุและเรื่องทั่วไป เกี่ยวกับการ์ตูนทั้งหลายไม่ว่าจะเป็นMoe, Akihabara, Eroge, Doujinshi, Yaoi, Fujoshi to Oppai Porori, Ookii Otomodachi, Bishoujo, Yandere, Nounai Kanojo, Shokushu-kei, Zettai Ryouiki รวมแล้วมากกว่า 600 คำ

นอก จากนี้แล้วก็ยังมีการสัมภาษณ์คนดังในวงการการ์ตูนญี่ปุ่นอย่าง Nakagawa Shoko หรือ Shoko-tan,Kouichi Ichikawa ตัวแทนผู้จัดงาน Comike,Yutaka Yamamoto หรือยามะคัน และที่สำคัญก็คือมันถูกจัดพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษล้วนๆ เพราะว่าเป็นหนังสือที่ออกโดยทาง Kodansha International นั่นเอง

ส่วนเรื่องความถูกต้องของข้อมูลนั้นน่าจะหายห่วง เพราะว่าหนังสือเล่มนี้แต่ง
โดยมิสเตอร์ Patrick W. Galbraith เจ้าของเวปไซต์ Otaku2.com
ซึ่งเจ้าตัวนั้นกำลังศีกษาในระดับปริญญาเอกเกี่ยวกับการค้นคว้าวิจัยโอตาคุจากมหาวิทยาลัยโตเกียวอยู่

ปล.ถ้าหนังสือเล่มนี้เข้ามาเมืองไทย กรุณาอย่าใช้ว่าคำว่า สารานุกรมโอตาคุ เด็ดขาด เดี๋ยวจะมีคนออกมาต่อต้านกันนะจ๊ะ

รูปประกอบขอให้หาเซพในต้นขั้ว เนื่องจากBloggerขี้เกียจใช้HostของBloggangมาแปะโชว์รูป
โดย ความเห็นส่วนตัวสำนักพิมพ์สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยีไทยญี่ปุ่น น่าจะซื้อลิขสิทธิ์แปลไทยมาขายพร้อมๆกับหนังสือนำเที่ยวไทยปนการ์ตูนอย่าง โมเอะไทยแลนด์ นะเนี่ย ขณะนี้มีขายที่ร้านคิโนะคุนิยะทั้ง3สาขาแล้วที่เซ็นทรัลเวิลด์,สยามพารากอนและเอมโพเรียม ราคา600บาท

ที่มา en.akibablog.net
ข่าวฉบับแปลไทยโดยcartoon.co.th

edit @ 17 Jul 2009 14:52:11 by ไทยวรรษ สีทันดรสมุทร

Tags: book, cartoon, encyclopedia, japan, manga, otaku, การ์ตูน, ยี่ปุ่น, สารานุกรม, หนังสือ0 Comments

นินทาพฤติกรรมประจำตัวของนักเขียนการ์ตูนญี่ปุ่น

posted on 15 Jun 2009 20:46 by spiral  in Cartoon-Journal
ต้องขอแบ่งประเภทกันสักหน่อย

นักวาดจอมอู้งาน

โยชิฮิโระ โทงาชิ นักวาดเจ้าของผลงานคนเก่งทะลุโลกกับHunterXHunterที่จัดได้ว่าเผางาน(ภาพวาด การ์ตูน ไม่ใช่เนื้อหา)ส่ง และยังอู้งานเป็นประจำอีกต่างหาก

ฮางิวาระ คาสึชิ ผลงานอย่างBustardใช้เวลาตั้งเป็น20กว่าปี แต่กลับวาดออกมาได้แค่24เล่ม ติดทำเนียบอู้งานเป็นอันดับ1

นักวาดนิสัยโอตากุ

มิอุระ เคนทาโร่ เจ้าของผลงานดิบเถื่อนอย่างBerserkรายนี้ ไม่น่าเชื่อว่าจะมีงานอดิเรกที่ไปกันคนละทางกับงานของตัวเอง นั้นก็คือชอบเล่นเกมจีบสาวขนาดหนักเช่น Idolmaster เป็นต้น ถึงขั้นเว้นวรรคการส่งผลงานให้สำนักพิมพ์ในหลายๆเดือน

นักวาดขี้หวงผลงาน

Clamp กลุ่มนักวาดหญิง4คนกลุ่มนี้ ติดอันดับขี้หวงผลงานของตัวเองเป็นที่1 ซึ่งที่ปรากฏเป็นข่าวก็มี ตั้งเงื่อนไขในเรื่องกระดาษที่จะใช้พิมพ์หน้าเปิดการ์ตูนXXXHolicบ้าง และล่าสุดหวงไม่ยอมขายลิขสิทธิ์งานภาพตัวเองในเรื่องCode Geassนอกประเทศญี่ปุ่น
ป้าๆClampครับ คุณดูถูกInternetและPhotoshopมากเกินไปแล้ว ขายๆมาเถอะครับไม่งั้นของไพเรตได้เกลื่อนไปทั่วแน่ๆแล้วป้าๆทั้งหลายจะ จัดการเอาเรื่องไหวเหรอครับ??

โฮโชคาวะ จิเอโกะ เจ้าของผลงานการ์ตูนมาราธอนอย่างคำสาบฟาโร่ห์ซึ่งเป็นชื่อในแบบไพเรต แต่เจ้าตัวกลับกระแดะไม่ยอมให้มีการแปลชื่อหัวเรื่องของตัวเองไปเป็นภาษา อื่น เพราะต้องการคงรูปตัวอักษรเดิมของตัวเองไว้(อ้าว... แล้วทำไมไม่ปล่อยให้มีชื่อหัวภาษาไทยโปรยเล็กๆติดไว้สักหน่อยให้พอเข้าใจก็ ได้อยู่นี่นา)
นอกเหนือจากนี้คำทักทายผู้อ่านที่เป็นภาษาญี่ปุ่นฉบับดั้ง เดิมก็ยังไม่อนุญาตให้มีการแปลเป็นภาษาไทยให้พอเข้าใจ (โธ่... นี่ป้าไม่คิดจะติดต่อปฏิสัมพันธ์กับนักอ่านต่างชาติเขาเลยหรือไง ถามหน่อยเหอะป้าคิดยังไงกันแน่ถึงมาขายลิขสิทธิ์ฉบับภาษาต่างประเทศกันแบบ ครึ่งๆกลางๆยังงี้ มันก็มีอีกวิธีที่เลี่ยงได้นั้นก็คือแยกหน้ากระดาษเป็นภาคผนวกต่างหากเพื่อ แปลเป็นภาษาต่างประเทศให้ผู้อ่านต่างประเทศเขาเข้าใจแค่นี้เอง ทำไมป้าถึงทำไม่ได้ละครับ ถามหน่อยเหอะ)
เอาละ ถ้าป้าคิดจะขายลิขสิทธิ์แบบนี้ละก็ ผมว่าป้าขายลิขสิทธิ์ฉบับภาษาญี่ปุ่นแท้ๆไปเลยดีกว่า อย่ามาดัดจริตขายลิขสิทธิ์ฉบับแปลเลยครับ ขอร้องละ

นักวาดลายเส้นสุดโมเอะแต่เนื้อหาไม่ติดตลาดจนน่าเสียดายลายเส้น

Tinkle ผลงานเรื่องแรกอย่างจอมโจรลิลิสก็น่ารักน่าเก็บดีหรอกครับ แต่เนื้อหานี่มันจะเน่าๆและไม่สมเหตุสมผลในหลายจุดไปมั่ง แถมเหมือนถูกตัดจบอีกต่างหาก

ทาเคชิตะ เคนชิโร่ ไม่รู้ว่างานวาดอย่างHappy Worldติดตลาดหรือไม่ แต่เนื่องจากมันเป็นงานวาดที่ทำให้ผมต้องขอบอกว่าคุณไปเขียนการ์ตูนHเป็นงาน หลักดีกว่าครับ คุณวาดการ์ตูนทั้งทีไม่จำเป็นต้องโชว์เนื้อหนังมังสาให้มากก็ได้ครับ ขอร้องละ

นักวาดขี้ฟ้อง

มัตสึโมโต้ เลย์จิ เจ้าของผลงานการ์ตูนปรัชญาในตำนานอย่างGalaxy Express วิตกจริตมากกับการที่มีคนมาขโมยไอเดียในผลงานของตัวเองไปใช้โดยไม่ได้รับ อนุญาต แพ้คดีเรื่องที่ไปฟ้องนักแต่งเพลงที่เอาส่วนของบทปรัชญาในการ์ตูนไปใช้ในคำ ร้องของเพลง นอกจากนี้ยังวิตกมากถึงขนาดฟ้องจอร์จ ลูคัส ที่สร้างมหากาพย์ภาพยนตร์สตาร์วอร์จากไอเดียอะไรสักอย่างในGalaxy Expressนี่แหละ

นักวาดจอมหยิ่งไม่ง้อสำนักพิมพ์

ซาโต้ ซุยโฮ วาดการ์ตูนส่งสำนักพิมพ์ดีๆ แต่ไม่พอใจระบบการจ่ายผลประโยชน์ตอบแทนของสำนักพิมพ์ญี่ปุ่นจนถึงกับแยกตัว ออกมาวาดการ์ตูนขายเองไม่ง้อสำนักพิมพ์ หวังเจาะตลาดการ์ตูนออนไลน์
โดยเขาได้เขียนบทความระบายถึงเรื่องนี้สุดยาวอย่างที่อ่านกัน แต่ก็ถูกนักเขียนท่านอื่นเขียนชี้แจงระบบโต้กลับไปไม่ใช่น้อยเหมือนกัน

นักวาดลายเส้นพิมพ์นิยม
แปลง่ายๆก็คือแม้จะวาดออกแบบตัวละครลงในอีกเรื่องหนึ่งไปแล้ว แต่ลักษณะโครงหน้าค่าตาตัวละครเหมือนกันแทบแยกไม่ออก

อาดาจิ มิตสึรุ รายนี้วาดการ์ตูนแนววัยรุ่นวัยกีฬามากมายหลายเรื่อง ตัวละครแต่ละตัวเหมือนๆกับมารับจ็อบเล่นงานแสดงละครการ์ตูนในโลกคู่ขนานยัง ไงยังงั้น แต่ถึงยังงั้นก็เหอะกลับติดทำเนียบนักวาดการ์ตูนที่มีทำยอดรายได้โดยรวมตลอด ชีวิตการเป็นนักเขียนมากที่สุดติดอันดับต้นๆ

โคจิ เซโอะ ถึงจะวาดการ์ตูนมาแค่ไม่กี่เรื่องก็ส่อเค้าจะกลายเป็นตัวละครมารับจ็อบเล่นงานแสดงข้ามเรื่องไปมาอีกเช่นเคย เอ้อ...

นักวาดลายเส้นหน้า(เกือบ)ตาย

อาคาอิชิ มิจิโยะ ถ้าลองได้อ่านชมการ์ตูนของผู้เขียนคนนี้เช่น โทยามะ เคียวกะ นายกสาวหัวใจเพชร ,Amakusa1637 ฯลฯ ก็คงได้เห็นแล้วว่าอารมณ์หน้าตาของตัวละครในแต่ละเรื่อง แต่ละช่วง แทบจะไม่ค่อยมีความแตกต่างเท่าไหร่เลยพับผ่าสิ

นักวาดผู้บูชายัญตัวละคร

ชิโนฮาระ จิเอะ ถ้าคุณได้ลองอ่านการ์ตูนของผู้เขียนคนนี้แล้ว บอกได้เลยว่าเกือบทุกเรื่องหนีไม่พ้นสังเวยด้วยชีวิตและความตายของตัวละคร เป็นว่าเล่น แม้ว่าจะไม่ใช่นักวาดในแนวผีๆสยองขวัญ
Tags: artist, behavior, cartoon, manga, การ์ตูน, พฤติกรรม, ศิลปิน1 Comments

เมื่อนักทำเกมโดจินถกปัญหาในการสร้างเกมโดจิน

posted on 12 May 2009 19:16 by spiral  in Cartoon-Journal
มีบทความดีๆ น่าสนใจสำหรับคนสนใจวงการเกมโดจินและอยู่ในฟิลด์ที่กำลังจะเริ่มสร้างเกม ด้วยครับ โดยบทความนี้มาจาก Canned Dog ที่รายงานมาจากงาน International Game Developers Association (IGDA) ที่เป็นงานสัมนาเกี่ยวกับเกมโดจินและเกมจากค่ายอิสระ ที่มหาวิทยาลัย Bunkyo Gakuin ในกรุงโตเกียวเมื่อวันที่ 2 พ.ค.ที่ผ่านมา และในงานนี้ก็ได้มีการเชิญบุคคลสำคัญในวงการเกมโดจินหลายๆ คนมาร่วมพูดคุยกันอย่าง Chou Kenta (รูปบนซ้าย) จาก ABA Games, Watanabe Kuniaki (รูปบนขวา) จาก kuni-soft, Fujisaki Yutaka (ล่างซ้าย) จาก French Bread, และ Kataoka Tomo (รูปล่างขวา) จาก Stage Nana, และ Goo จาก Blank-note หัวข้อในการพูดคุยครั้งนี้ก็คือการรักษาแรงบันดาลใจเอาไว้ขณะที่กำลังสร้าง เกม และอุปสรรคที่พบในการสร้างเกมโดจิน และเกมอิสระทั้งหลาย

ในครึ่ง แรกของการสัมนาได้มีการแสดงให้เห็นผลการศึกษาของนักวิจัยซึ่งพบว่า กว่า 90% ของโปรเจคเกมนั้นไม่ได้ถูกทำให้สมบูรณ์ ซึ่งจากผลการสำรวจนี้ Chou Kenta ได้ให้ความเห็นว่าเหตุที่เกมไม่เสร็จสมบูรณ์มาจาก 3 เหตุก็คือ "ไม่มีไอเดียดีๆ" "เหนื่อยจากการทำงานนานเกินไป" และ "เกมไม่ออกมาเจ๋งเหมือนที่ตั้งใจจะทำเอาไว้ตั้งแต่แรก"

ในส่วนของค่า พัฒนาเกมโดจินนั้นจริงๆ แล้วก็ค่อนข้างจะสูง และไม่ค่อยจะคุ้มค่าเท่าไหร่ โดยเกมโดจินนั้นใช้เวลาในการพัฒนาประมาณ 6 เดือนถึง 1 ปี แต่ราคาตั้งของเกมโดจินนั้นจะเริ่มต้นที่ราวๆ ประมาณ 1,000 เยน และเรื่องจริงก็คือทุกคนนั้นต่างก็เลือกจะซื้อเกมของเซอร์เคิลดังๆ ไม่คิดจะซื้อเกมของคนที่ไม่ดัง และยิ่งถ้าเจอเกมที่คุณภาพสูงๆ ของบางเซอร์เคิลก็ทำให้พวกนี้ยิ่งตกไปอยู่ในเงามืดเข้าไปใหญ่ และที่สำคัญที่สุดก็ด้วยการงานที่ต้องทำเป็นประจำอยู่แล้ว ทำให้นักพัฒนาเกมหลายๆ คนทำเกมโดจินเป็นงานอดิเรกมากกว่า

การคาดหวังในตัวเกมที่สูงขึ้น
ผู้ บรรยายทุกคนต่างเห็นด้วยในหัวข้อนี้ว่า กำแพงในการสร้างเกมนั้นนับวันมีแต่จะยิ่งสูงขึ้นและสูงขึ้น และ 2 กำแพงหลักใหญ่ๆนั้นก็คือ อันแรก สกิลที่จำเป็นในการสร้างเกม โดยแต่ก่อนนั้นนั้นนักสร้างเกมจะใช้ภาษาง่ายๆ อย่าง BASIC ในการเขียนโปรแกม นิตยสารอย่าง Mycom BASIC นั้นเปรียบได้กับไบเบิ้ลในการสร้างเกมอิสระพวกนี้ การใช้ภาษา BASIC นั้นกลายเป็นมาตรฐานในการเขียนโปรแกม ส่วนการใช้อย่าง Assembly นั้นจะใช้สำหรับคนที่แอดวานซ์กว่านั้น และมันก็เป็นงานอดิเรกแบบนั้นเรื่อยมา

แต่ว่าปัจจุบัน OS และฮาร์ดแวร์นั้นยิ่งซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ ทำให้สกิลและเทคนิคในการใช้งานสิ่งเหล่านั้นปรับเปลี่ยนเร็วขึ้นจนน่าตกใจ ภาษาโปรแกมระดับสูงที่สามารถใช้งานได้ง่ายก็มีการสร้างออกมา แต่ว่ามันเป็นเรื่องยากที่โปรแกมเมอร์ที่ทำงานเฉพาะวันหยุดและยังทำเป็นแค่ งานอดิเรกจะสามารถเรียนรู้มันได้ทัน

กำแพงอย่างที่สองก็คือตัวเกมเอง ด้วยความที่ระดับของโดจินเกมและเกมแจกฟรีในปัจจุบันนั้นสูงมากขึ้นอย่างรวด เร็วในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ทำให้เกมเหล่านั้นขึ้นไปอยู่ในระดับแนวหน้าอย่างไม่ต้องสงสัย และด้วยเหตุนี้ก็เลยทำให้เกมจากบริษัททั้งหลายต่างพากันพัฒนาขึ้นไปอย่างรวด เร็วเช่นกัน

และด้วยเหตุที่ว่ามาข้างต้นทำให้เมื่อใครซักคนคิดอยาก ที่จะสร้างเกม ก็จะทำให้คนๆ นั้นคาดหวังถึงเกมที่ตัวเองจะสร้างออกมามีระดับสูงมาก หรือถ้าไม่จริงตามนั้น อย่างนั้นก็คงอยากจะสร้างเกมที่ไปให้ถึงมาตรฐานที่ต่ำที่สุดของเกมที่มีออก มา โดยที่ไม่ได้รู้เลยว่ากว่าเกมเหล่านั้นจะออกมาได้แบบนั้นต้องอาศัยทักษะ ระดับสูงขนาดไหน

และไม่ใช่เพียงแค่ในส่วนของการเขียนโปรแกมเท่านั้น ส่วนอื่นๆ ของเกมอย่างคอนเซปท์ดีไซน์ และการออกแบบเลเวลของเกมนั้น ในบางที่ก็ต้องการสกิลความสามารถระดับสูงเช่นกัน ด้วยเหตุนี้บางโปรเจคนั้นต้องชะงักตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มทำด้วยซ้ำ

ซึ่ง ในจำนวนเกมโดจินพวกนี้ กลุ่มเกมพวกแบบโนเวลไม่ว่าจะวิช่วลโนเวลหรือว่าซาวนด์โนเวลนั้นน่าจะเป็น เรื่องง่ายที่จะแก้ปัญหาพวกนี้ แต่ว่าพวกโนเวลเกมนั้นก็มีปัญหาเรื่องของค่าใช้จ่ายในการทำกราฟฟิกและเพลง ประกอบเช่นกัน ยกตัวอย่างเช่นเมื่อเปรียบเทียบเกมแนวนี้กับเกมอื่นๆ แล้ว หากคุณลดจำนวนภาพ CG ลง หรือว่าใช้ BGM ซ้ำๆ ไปมา ก็ชื่อได้ว่าคนเล่นคงรู้สึกผิดหวังแน่ๆ ดังนั้นเพื่อจะไม่ให้ผู้เล่นรู้สึกผิดหวังการเพิ่มจำนวนภาพ CG ก็จะตามมาด้วยปัญหาเรื่องงบประมาณ Goo จากเซอร์เคิล Blank-note ที่เป็นผู้สร้างเกม Himawari ซึ่งเป็นโดจินที่ได้ความนิยมจากงานครั้ง Comket ครั้งที่ผ่านมา และกำลังเขียนเกม narcissu 3 ได้ให้ความเห็นเอาไว้ว่า ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงยังทำโดจินอยู่เมื่อได้ยินปัญหานี้

ปัญหา ต่อมาก็คือจำนวนของภาคของเกม ซึ่งพบได้บ่อยๆ ในพวกเกมโนเวล Goo จาก Blank-note คนเดิมได้อธิบายเอาไว้เหมือนกันว่าเกม Himawari ของเขานั้นเขียนอยู่บนแพคเกจว่าตัวเกมมีความยาวประมาณ 20 ชั่วโมง ซึ่งมีบางคนในงานโดจินบอกกับเขาว่ามันค่อนข้างจะยาวเกินไป ซึ่งแน่นอนว่ามันไม่มีคำตอบที่ถูกต้องสำหรับปัญหานี้ แต่ว่า Kataoka Tomo จากเซอร์เคิล Stage Nana บอกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับเกมที่ความยาว 3 ชั่วโมงแต่สามารถมอบความพอใจให้กับผู้เล่นได้เต็มร้อย กับเกมความยาว 10 ชั่วโมงที่ให้ความพอใจได้เต็มร้อยเช่นกัน เกมความยาว 3 ชั่วโมงย่อมดีกว่า การทำเกมสั้นๆ ให้ผู้เล่นพึงพอใจได้เป็นเรื่องในอุดมคติ ตัวเขาเองเชื่อว่าอะไรก็ตามที่ยาวกว่า 3 ชั่วโมงเป็นเรื่องที่มากเกินกว่าจะทำให้สนุกสนานไปกับเรื่องราวได้

ปัญหาอีกอย่างก็คือการส่งให้ถึงมือลูกค้า
ปัญหา อีกอย่างที่ถูกหยิบยกขึ้นมาในการสัมนาครั้งนี้ก็คือปัญหาเรื่องของการ ที่ไม่มีพื้นที่ให้พวกเขาโฆษณาเกมที่พวกเขาทำขึ้นมา มันเคยมีเวปไซต์ข่าวที่ลงเรื่องโดจินและเกมฟรี แต่ว่าเวปพวกนั้นในช่วงหลายๆ ปีที่ผ่านมานี้ก็หยุดอัพเดท หรือไม่ก็อัพเดทช้ามากๆ ซึ่งมีคนในงานซึ่งเป็นคนใหญ่คนโตนั้นไม่เห็นรู้สึกว่าเวปไซต์ข่าวเหล่านั้น จะมีผลกระทบอะไร แต่ว่าผู้เข้าร่วมงานบางคนที่เป็นคนสร้างเกมโดจินนั้นรู้สึกว่าจำนวนผู้เข้า ชมเวปไซต์ของเขานั้นมีน้อยลงหลังจากเวปไซต์ข่าวโดจินนั้นเริ่มตกต่ำลง

แต่ ว่าเวปไซต์ข่าวเหล่านั้นโดยพื้นฐานนั้นก็เป็นเวปไซต์ส่วนตัวที่ทำขึ้นมา ในลักษณะเป็นงานอดิเรก จำนวนเกมที่มีเพิ่มมากขึ้น การทำเวปไซต์ส่วนตัวแบบนี้ไม่สามารถที่จะครอบคลุมได้ทั้งหมด แต่อย่างไรก็ดี มีคนเสนอความคิดเห็นว่าเป็นการง่ายที่จะทำให้เกิดทราฟฟิกบนเวปไซต์ด้วยการ สร้างเกมโป๊แบบ R18 ไปเลย แทบที่จะมารอให้เวปไซต์ข่าวเหล่านั้นมาแนะนำเกมโดจิน

อีกไอเดียหนึ่ง ที่ถูกเสนอขึ้นมาก็คือการสร้างเวปแบบ wiki ขึ้นมาเพื่อแนะนำโดจินหรือว่าเกมฟรีแวร์ ซึ่งฟังดูแล้วมีเหตุผล และน่าจะแก้ปัญหาได้ ด้วยฟังก์ชั่นแบบ wiki นั้นค่อนข้างจะสะดวก แต่ว่าเมื่อจำนวนผู้ใช้มีมากขึ้น ค่าใช้จ่ายในการบริหารเวปไซต์ก็จะโตตามขึ้นไปด้วย และในการแนะนำเกมแต่ละเกม ก็จำเป็นที่จะต้องใส่ภาพสกรีนช็อตเข้าไป (แม้ว่าเวปไซต์โดจินหลายๆ แห่งจะไม่ชอบใส่ภาพสกรีนช็อตก็ตาม) จากปัญหานี้จะทำให้ต้องเสียค่าใช้จ่ายตรงส่วน Data Tranfer ซึ่งไม่ว่าจะเป็นการเวปไซต์ส่วนตัวเองก็จะต้องเจอกับปัญหาในส่วนค่าใช้จ่าย ตรงนี้ (ถ้าไม่ได้ใช้โฮสท์ฟรีนะ)

Apple Store ของ iPhone และเวปไซต์โดจินอื่นๆ ที่ยังเหลืออยู่นั้นได้นำเสนอข้อมูลและขายหรือแจกจ่ายเกมโดจิน และเกมฟรีแวร์ทั้งหลายได้ถูกนำมาพูดถึงในการสัมนาครั้งนี้ด้วย มันคงจะเป็นเรื่องที่หนักหนามากหากปราศจากระบบที่การที่ผู้ที่ให้ทั้งข้อมูล ก็คือเวปไซต์โดจินทั้งหลาย และคนที่เป็นคนขายเกมนั้นจะได้เงินด้วยกันทั้งคู่ แต่ก็มีผู้ให้ความเห็นเหมือนกันว่าระบบทั้งหมดไม่จำเป็นต้องอยู่ยงคงกระพัน ไปแบบที่ต้องการทั้งหมด แค่เพียงขอให้สะดวกต่อการใช้งานในยุคนี้ก็เพียงพอแล้ว

ที่มา canned dog
แปลและเรียบเรียงโดย Arden Endrain + "สำนักข่าว Questnews"
ที่มาภาษาไทย สำนักข่าว Questnews
Tags: develop, dojin, game, สร้างเกม, เกม, เกมทำมือ0 Comments

แกะรอยค่าต้นฉบับนักเขียนในญี่ปุ่นรายได้และรายรับเป็นอย่างไร[เวอร์ชั่นละเอียด]

posted on 22 Apr 2009 15:10 by spiral  in Cartoon-Journal
แกะรอยค่าต้นฉบับนักเขียนในญี่ปุ่น รายได้และรายรับเป็นอย่างไร

ต้องบอกว่า เป็นข้อมูลอย่างไม่เป็นทางการนะครับ แต่ว่าเป็นข้อมูลมาจาก Blog ของอ.ชูโฮ ซาโตะ ผู้เขียนเรื่อง Say Hello to Black Jack ซึ่งอนุมานได้เหมือนกันว่าเป็นนักเขียนที่ขายดีอีกคนหนึ่ง เขาได้เปิดเผยเรื่องรายได้และรายจ่ายในอาชีพนักเขียนการ์ตูนออกมา ซึ่งก็ปรากฏว่าแม้ว่าจะรายได้เยอะแต่ว่ารายจ่ายกลับเยอะยิ่งกว่า ซึ่งรายละเอียดเป็นดังนี้ครับ
อ.ชูโฮได้เผิดเผยออกมาว่าในแต่ละปีนั้นเขา จะเขียนการ์ตูนราวๆ 450 หน้า ซึ่งด้วยค่าต้นฉบับนี้ทำให้เขาจะได้รับเงินราวๆ 16 ล้าน เยนต่อปี จากการลงตีพิมพ์ในนิตยสาร แต่ว่าเขากลับต้องจ่ายเงินมากถึง 18 ล้านเยน เพื่อเป็นค่าทีมงานผู้ช่วยอีก 6 คน
ถ้าดูจากจำนวนตัวเลขนี้แล้ว ต้องบอกว่าแบบนี้ก็แสดงว่าขาดทุน แต่ไม่ใช่ครับ อ.ชูโฮยังมีรายได้จากการได้ค่าลิขสิทธิ์จากการรวมเล่มอีก 10% จากราคาขายของหนังสือนั่นก็คือหนังสือรวมเล่มราคา 580 เยน เขาจะได้ 58 เยน ซึ่งผลงานเล่มล่าสุดของ Say Hello to Black Jack ที่เป็นเล่มที่ 5 นั้นขายได้ 98,579 เล่ม ก็จะทำให้เขาได้เงินอีกราวๆ 5.7 ล้านเยน นั่นเอง ถ้าปีหนึ่งสามารถออกรวมเล่มได้ซัก 4 เล่ม ก็จะทำให้เขามีรายได้รวมแล้วอีกราวๆ 22 ล้านเยน หักลบกลบหนี้แล้วก็เหลือเงินอีกราวๆ 20 ล้านเยนต่อปีนั่นเอง (อ.ชูโฮยังบอกด้วยว่าในกลุ่มนักเขียนการ์ตูนผู้หญิงจะได้ค่าลิขสิทธิ์ตรงนี้ น้อยกว่าอยู่ที่ราวๆ 8-9% เท่านั้น)

อ.ชูโฮยังได้พูดถึงผลงานก่อน หน้านี่อย่าง Umizaru (ที่ได้ทำเป็นหนังและละคร) ว่าในการเขียนงานตอนนั้นเขาต้องขายทุนราวๆ เดือนละ 200,000 เยน ก่อนที่เขาจะได้รับค่าลิขสิทธิ์

โดยแจกแจงเป็นรายได้รายจ่ายดังนี้
- ค่าต้นฉบับ 1 หน้าอยู่ที่ 10,000 เยนต่อหน้า
- เขียน 80 หน้าต่อเดือน (รายสัปดาห์ ครั้งละ 20 หน้า) ได้เงิน 800,000 เยน
- เสียภาษีต่อเดือน 80,000 เยน (10%)
- ค่าใช้จ่ายสำหรับทีมงาน 3 คน 470,000 เยน
- ค่าใช้อาหารสำหรับทีมงาน 100,000 เยน
- ค่าอุปกรณ์สำหรับงานเขียน 100,000 เยน
- ค่าเช่าสตูดิโอ 70,000 เยน
- ค่าน้ำมันและรายจ่ายอื่นๆ 50,000 เยน
- ค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันอื่นๆ รวมแล้วติดลบต่อเดือน 200,000 เยน

สำหรับ ปัจจุบันนั้นอ.ชูโฮได้รับค่าต้นฉบับจาก Say Hello to Black Jack ราวๆ หน้าละ 35,000 เยน (เป็นที่มาของรายได้ 16 ล้านเยน) และได้รับเงินล่วงหน้ามาก่อนราว 150,000 เยนต่อการเขียนงานต่อตอน และสำหรับผู้ช่วยของเขานั้นเมื่อรวมรายได้แล้วจะได้เงินแค่ราวๆ 3 ล้านเยนต่อไป ซึ่งต้องบอกว่าเป็นรายได้ที่น้อยมาก เมื่อเทียบกับพนักงานกินเงินเดือนทั่วไปในช่วงอายุ 20 ต้นๆ เช่นนี้

ที่มา Anime News Network

เสริม ข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ ว่าในปี 2003 อ.ทาคาฮาชิ รูมิโกะ ถูกบันทึกว่าเป็นนักเขียนที่ต้องจ่ายเงินค่าภาษีสูงถึง 171 ล้านเยน ซึ่งทำให้มีการประมาณว่าเธอน่าจะมีรายได้ตลอดทั้งปีนั้นราวๆ 450 ล้านเยนต่อไป ลองคิดเอาละกันว่าอ.ทาคาฮาชิ จะมีรายได้จากการเขียนต้นฉบับต่อหน้าในการเขียนการ์ตูนรายสัปดาห์เท่าไหร่ เอ่ย??
ที่มา : Cartoon.co.th

ที่ท่านจะได้อ่านดังต่อไปนี้คือการชี้แจงรายละเอียดในเรื่องค่าใช้จ่ายราย รับรายได้ทั้งหมดของอ.ซาโต้ ชูโฮ
ผู้เขียนเรื่อง Blackjack ni Yoroshiku ซึ่งได้เคยออกมาเปิดเผยรายละเอียดคร่าวๆ ไปเมื่อก่อนหน้านี้
แต่ว่านี่คือชุดเวอร์ชั่นสุดละเอียดที่คุณอ่านแล้วอาจจะรู้สึกได้ว่าไม่อยากเป็นนักเขียนการ์ตูนเลยก็เป็นได้

มาเริ่มกันเถอะ

"เริ่มลงตีพิมพ์รายสัปดาห์"
ผลงานเรื่องแรกของอ.ชูโฮ ที่เริ่มลงตีพิมพ์รายสัปดาห์ก็คือ Umizaru ซึ่งตอนนั้น
เขาได้รับค่าต้นฉบับจำนวน 10,000 เยนต่อหน้า โดยเขามีกำหนดการเขียนก็คือ 20 หน้าต่อสัปดาห์
ทำให้เขาจะได้รับเงิน 800,000 เยนต่อเดือนหากเขียนตอนละสัปดาห์

โดยแจกแจงเป็นรายได้รายจ่ายดังนี้
- ค่าต้นฉบับ 1 หน้าอยู่ที่ 10,000 เยนต่อหน้า
- เขียน 80 หน้าต่อเดือน (รายสัปดาห์ ครั้งละ 20 หน้า) ได้เงิน 800,000 เยน
- เสียภาษีต่อเดือน 80,000 เยน (10%)
- ค่าใช้จ่ายสำหรับทีมงาน 3 คน 470,000 เยน
- ค่าใช้อาหารสำหรับทีมงาน 100,000 เยน
- ค่าอุปกรณ์สำหรับงานเขียน 100,000 เยน
- ค่าเช่าส...ิโอ 70,000 เยน
- ค่าน้ำมันและรายจ่ายอื่นๆ 50,000 เยน
- ค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันอื่นๆ รวมแล้วติดลบต่อเดือน 200,000 เยน

ในสัปดาห์หนึ่งเขาจำเป็นต้องทำงานถึง 20 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ ดังนั้นจึงไม่แปลกที่จะใช้ส...ิโอเป็นบ้านที่พักอาศัยด้วย
โดยก่อนที่จะเริ่มเขียนการ์ตูนลงตีพิมพ์นั้นเขามีเงินเก็บอยู่ราวๆ 2,000,000 เยน
แต่ว่ากว่าฉบับรวมเล่ม เล่มแรกออกวางจำหน่ายเงินเก็บของเขาก็เหลือเพียงแค่ 70,000 เยนเท่านั้น
แน่นอนว่ามันเป็นไปได้เหมือนกันที่เขาจะขอยืมเงินจากฝ่ายกองบรรณาธิการ
แต่ว่าเขาไม่อยากจะทำอย่างนั้น เพราะไม่งั้นมันจะกลายเป็นว่าเขาต้องเขียนการ์ตูนเพื่อใช้หนี้กองบรรณาธิการ ไปซะอย่างงั้น
ซึ่งทางกองบรรณาธิการมักจะบอกกับเขาหลายครั้งว่า ตอนที่ฉบับรวมเล่มออกวางขาย
ปัญหาเรื่องเงินของเขาจะหมดไป และเขาจะได้เงินคืน แต่ว่ามันก็ไม่ได้มีการทำเป็นสัญญาอะไรออกมาว่าทางสนพ.จะรวมเล่มการ์ตูนออกมา

มีในหลายๆ ครั้งที่การ์ตูนฮิตหลายๆ เรื่องถูกสั่งให้ตัดจบหลังจากมีการเปลี่ยนหัวหน้าบก.
ที่ต้องการเปลี่ยนทิศทางของนิตยสาร และก็มีหลายๆ เคสที่การ์ตูนที่นักเขียนเขียนแล้วได้รับปฎิเสธ
ให้ตีพิมพ์ลงในนิตยสารทั้งที่เขียนเสร็จแล้ว ซึ่งในกรณีนี้ทางสนพ.ก็จะจ่ายให้กับเฉพาะหน้าที่เขียนเสร็จแล้วเท่านั้น

ซึ่งในกรณีนี้ อ.ซาโต้ ชูโฮ เป็นคนเดียวเท่านั้นที่ทำสัญญากับทางสนพ.โชกาคุคัง ซึ่งเป็นการระบุเลยว่า
เขาจะได้รับค่าต้นฉบับเท่าไหร่ และการ์ตูนของเขานั้นจะตีพิมพ์ยาวเท่าไหร่ ซึ่งอ.ซาโต้ยังบอกด้วยว่า
เขาอาจจะเป็นนักเขียนการ์ตูนคนแรกเลยก็ได้ที่ได้ทำ สัญญา และแจกแจงทุกอย่างอย่างชัดเจนขนาดนี้

ย้อนกลับมาพูดถึงการ์ตูนอย่าง Umizaru หลังจากลงตีพิมพ์มาได้ 6 เดือนและพบปัญหาเรื่องการเงิน
อ.ซาโต้ได้รวบรวมความกล้าทั้งหมดเพื่อที่จะเจรจาขอขึ้นค่าต้นฉบับ ที่ต้องบอกว่าต้องใช้ความกล้าอย่างมาก
ที่จะขอขึ้นค่าต้นฉบับก็เพราะว่า ทุกอย่างจะจบลงอย่างแน่นอนถ้ากองบก.ตอบกลับมาว่า
"เราไม่ต้องการงานของ อ.อีกแล้ว" (หมายถึงตัดจบ) ซึ่งสุดท้ายแล้วคำร้องขอขึ้นค่าต้นฉบับนี้ก็เป็นหมัน
และกองบก.ก็ไม่ได้สั่งให้ตัดจบหรือว่าทำอะไรทั้งสิ้น

แต่ว่าด้วยสถานการณ์อันแสนดุเดือดในปัจจุบันนั้นแตกต่างกับ 10 ปีที่แล้วอย่างสิ้นเชิง
สภาพตลาดไม่ได้ดีเหมือนสมัยก่อน หลายๆ สำนักพิมพ์กดค่าต้นฉบับ
สำหรับนักเขียนการ์ตูนหน้าใหม่ลงเหลือเพียง 1,000 เยนต่อหน้าก็ยังมี

ใน ขณะที่ยอดขายแมกกาซีนก็เข้าขั้นสุดวิกฤต เพราะว่าหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์นั้นจะขาดทุนถึง 20 ล้านเยนต่อฉบับที่ออกจำหน่ายในแต่ละสัปดาห์
และการที่นิตยสารการ์ตูนรายสัปดาห์นั้นต้องวางจำหน่ายประมาณ 50 ฉบับต่อปี ทำให้ในแต่ละปีทางสนพ.
ต้องขาดทุนถึง 1 พันล้านเยนต่อไป ซึ่งรายได้ที่จะได้คืนมาก็มีแต่การขายฉบับรวมเล่มเท่านั้น
แน่นอนว่าในนิตยสารบางเล่มสามารถเอาตัวรอดอยู่ได้ด้วยกำไรจากการขายแมกกาซีน
แต่ว่ามากกว่าร้อยละ 90% ของนิตยสารการ์ตูนที่ออกวางจำหน่ายนั้นล้วนแล้วแต่ขาดทุนทั้งนั้น
ด้วยเหตุผลเช่นนี้ อ.ซาโต้ จึงมองว่ารูปแบบธุรกิจแบบนี้นั้นใช้ไม่ได้เสียแล้ว
และเขาก็เตรียมพร้อมเอาไว้แล้วยามที่รูปแบบของนิตยสารที่ต้องตีพิมพ์นี้หมดลง

"ยามเมื่อหลายปีที่ผ่านมา"

ค่าต้นฉบับของ Shin Blackjack ni Yoroshiku อยู่ที่หน้าละ 35,000 เยน
ค่าต้นฉบับของ Tokkou no shima อยู่ที่หน้าละ 25,000 เยน

สำหรับการ์ตูน 4 ช่องจบนั้น จะได้รับเงิน 10,000 - 20,000 เยน ต่อชุด (บางคนก็จะได้เงินน้อยกว่านั้น)
จำนวนหน้าที่จะได้ลงในแมกกาซีนก็น้อย และต้องใส่ไอเดียลงให้จบใน 4 ช่อง ซึ่งเมื่อเทียบกับการ์ตูนเป็นเรื่องๆ
ที่ใช้ไอเดียเดียวแต่สามารถเขียนลากได้ยาวถึง 3-4 ตอนก็ค่อนข้างจะเสียเปรียบ แต่ว่ากลับไปได้เปรียบตรงที่
การ์ตูน 4 ช่องจบนั้นสามารถเขียนด้วยตัวคนเดียวได้ ในขณะที่การ์ตูนแบบยาวนั้นต้องใช้ผู้ช่วยในการเขียน
ซึ่งแน่นอนว่าจะต้อง เสี่ยงกับค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น

ยังมีในกรณีที่มีคนแต่งเรื่องทำงานคู่กับนักเขียนการ์ตูน คนแต่งเรื่องก็จะได้รับเงินค่าแต่งเรื่องเท่ากับที่จ่ายให้กับ
นักเขียน แต่ว่าถ้านักเขียนที่ทั้งแต่งเรื่องและเขียนรูปเอง กลับไม่ได้รับค่าเรื่องเพิ่มขึ้นแต่อย่างใด อ.ชูโฮ เคยถาม
ว่าเป็นไปได้ไหมว่าเขาจะแบ่งตัวออก 2 คน โดยให้ "ซาโต้" เป็นคนแต่งเรื่อง และคนเขียนรูปเป็น "ชูโฮ" จะทำ
ให้ได้รับค่าต้นฉบับเป็นสองเท่า ซึ่งแน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ กลับกันถ้ามองในมุมของกองบก.แล้ว ก็จะบอกว่าเงิน
ที่จ่ายให้กับคนแต่งเรื่องนั้นถือเป็นโบนัสจากทางสนพ. จริงๆ แล้วพวกเขาไม่ได้อยากจะจ่ายเงินนั้นเลยด้วยซ้ำ

ในเรื่องของค่าลิขสิทธิ์ของผู้แต่ง 10% จากการ์ตูนรวมเล่มที่ออกวางจำหน่าย ตัวเลขนี้จะไม่เปลี่ยนเมื่อเทียบกับ
จำนวนยอดขาย ดังนั้นถ้ามองในมุมนี้แล้วสนพ.ก็จะได้รับเงินมากขึ้นต่อเล่มถ้าหนังสือเล่ม นั้นๆ ขายดี
ซึ่ง อ.ซาโต้ พยายามที่จะขอค่าลิขสิทธิ์มากขึ้นเมื่อหนังสือของเขาขายดี แต่ว่ากลับถูกปฏิเสธ (ก็แหงซิ)
โดยทาง สนพ.ให้เหตุผลว่าตัวนักเขียนคนจะพอใจกับอัตราค่าลิขสิทธิ์ 10% เพราะว่าตัวนักเขียนไม่ต้องมากังวลกับสต๊อกหนังสือที่เหลืออยู่

การคิดคำนวนค่าลิขสิทธิ์ 10% จากจำนวนที่หนังสือขายเป็นเรื่องการคิดง่ายๆ เช่นหนังสือ 500 เยน
ผู้แต่งจะได้รับ 50 เยนต่อเล่ม และค่าลิขสิทธิ์ที่ได้ไม่ได้มาจากการนับตรงที่หนังสือจำหน่ายไปได้เท่าไหร่
แต่ว่านับจากหนังสือที่พิมพ์ขึ้นมาจริงๆ ในกรณีของการพิมพ์ซ้ำนั้นจะมีรายละเอียดเพิ่มขึ้นอีก
แต่ว่าค่อนข้างจะซับซ้อนเหมือนกัน

แต่ว่าไม่ว่าหนังสือจะขายไปได้เท่าไหร่ ผู้แต่งก็จะได้รับเงินเพียงแค่ 50 เยนต่อเล่ม
ในทางกลับกันสนพ.ก็จะได้กำไรมากขึ้นหากขายหนังสือได้มาก
เพราะว่าค่าการผลิตต่อเล่มหรือว่าค่าใช้จ่ายอื่นๆ จะลดลง เมื่อพวกเขาผลิตในจำนวนมากขึ้น

ปัจจุบันอ.ชูโฮเขียนการ์ตูนราวๆ 450 หน้าต่อไป สามารถทำเงินได้ราวๆ 16 ล้านเยนต่อปี
ซึ่งในการเขียน Shin Blackjack ni Yoroshiku นั้นเขาต้องใช้เงินประมาณ 150,000 เยนต่อตอน
ทำให้เขามีค่าใช้จ่าย 18 ล้านเยนต่อปีจากการจ้างผู้ช่วยทั้งหมด 6 คน เมื่อหักลบกลบหนี้แล้วปรากฏว่า
แทบ จะไม่เหลืออะไร และยิ่งเมื่อรวมกับค่าวัตถุดิบในการวาดรูป,การหาข้อมูล และค่าใช้จ่ายอื่นๆ แล้วก็เรียกได้ว่าเงินไม่พอใช้เลยทีเดียว

อ.ชูโฮ ตั้งคำถามกับตัวเองว่าทุกอย่างมันเป็นเพราะว่าเขาวาดช้าเกินไป หรือว่าใช้ผู้ช่วยมากเกินไปหรือเปล่า
แต่ก็รู้สึกด้วยตัวเองว่าจำนวนเงิน 18 ล้านเยนนี้คือค่าใช้จ่ายต่ำสุดเท่าที่เขาจะจ่ายผู้ช่วยและจะทำให้เขาสามารถ
ใช้ชีวิตอย่างเป็นปกติได้ สำหรับผู้ช่วยของเขาทีมีรายได้แค่ 3 ล้านเยนต่อปีนั้น
ต้องบอกว่าต่ำมากเมื่อเทียบกับคนในวัยเดียวกันที่ทำงานเป็นพนักงานบริษัท
ในกรณีของผู้ช่วยนี้อ.ซาโต้บอกว่ามีหลายครั้งที่นักเขียนจ่ายเงินผู้ช่วยต่ำ กว่าความเป็นจริง
และยังบังคับให้ผู้ช่วยทำงานเกินเวลา ตัวเขาเองก็เคยมีประสบการณ์ในการเป็นผู้ช่วยนักเขียนการ์ตูนมาก่อน
โดยค่าจ้างที่ถูกที่สุดเท่าที่เขาเคยได้รับมาก็คือประมาณ 120 เยนต่อชั่วโมง

สำหรับในการเขียนการ์ตูนอย่าง Umizaru นั้นเขามีผู้ช่วยเพียงแค่ 3 คน และก็ไม่สามาถจ่ายโบนัสได้
และสิ่งที่ทำให้เขาสามารถเขียนการ์ตูนลงรายสัปดาห์ได้อย่างต่อเนื่องมีเพียง แค่วิธีการแลกเลือด
ทิ้งชีวิตส่วนตัวของตัวเองทิ้งไป ซึ่งเป็นเวลากว่า 2 ปีครึ่งที่เขาไม่ได้พัก
และใช้ชีวิตอยู่กับการเขียนการ์ตูนอย่างเดียว เพราะว่าฉากหลังกว่าครึ่งในการ์ตูนนั้นเขาต้องเป็นคนเขียนเองทั้งหมด

สำหรับการ์ตูนเรื่อง Blackjack ni yoroshiku และ Shin Blackjack ni yoroshiku นั้นสามารถขายรวมกันได้
มากกว่า 10 ล้านเล่ม แต่ถึงกระนั้นเขาก็ยังได้ 50 เยนต่อเล่ม แม้ว่าผลรวมจะดูเป็นจำนวนมหาศาล
แต่ว่ากว่าครึ่งก็ต้องเสียไปกับภาษี และก็ต้องใช้เป็นค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานในส...ิโอซึ่งมีรูปแบบการทำงานไม่ต่างกับบริษัท

สำหรับส...ิโอของ อ.ชูโฮะ นั้น ทีมงาน (ที่ไม่ใช่ผู้ช่วย) นั้นจะได้รับการจ่ายเงิน 100%
แม้ว่าการ์ตูนจะหยุดเขียนทั้งปี และการหยุดเขียนนี้ก็เป็นความรับผิดชอบของตัว อ.ชูโฮ เองไม่ใช่ความผิดของตัว ผู้ช่วย

ในฐานะเจ้าของส...ิโอ เขาจ่ายเงินตัวเขาเองอยู่ที่ "700,000 เยน" ต่อเดือน
ซึ่ง อ.ชูโฮ บอกว่าคิดเป็นเงินเดือนประมาณ 2 ใน 3 ของบก.จากสนพใหญ่ๆ

สำหรับค่าการพิมพ์หนังสือ 1 เล่ม
อ.ซาโต้แกะรอยจนได้ราคาว่าอยู่ที่ประมาณเล่มละ 150 เยนหลังจากรวมค่าลิขสิทธิ์ที่จ่ายให้กับนักเขียนแล้ว

โดยหนังสือหนึ่งเล่มขายอยู่ที่ 515 เยน
มีจำนวนพิมพ์อยู่ที่ 50,291 เล่ม
รายได้จากการขายอยู่ที่ 17,352,910 เยน

ค่ากระดาษ 1,725,210 เยน
ค่าเพลท 12,800 เยน
ค่าตัวเรียงพิมพ์ 1,100 เยน
ค่าจัดรูป 28,700 เยน
ค่าพิมพ์ 853,705 เยน
ค่าเข้าเล่ม 1,081,256 เยน
ค่าดำเนินการและวัตถุดิบอื่นๆ 201,629 เยน
ค่าธรรมเนียม 8,000 เยน
ค่าลิขสิทธิ์ 2,584,837 เยน
ค่าแรงงาน 989,682
รวมทั้งสิ้น 7,486,919 เยน

เฉลี่ยแล้ว 150.30 เยนต่อเล่ม

ซึ่งค่าใช้จ่ายดังกล่าวนี้จะเปลี่ยนไปตามจำนวนการพิมพ์ อย่างที่คำนวนนี้เป็น 50,000 เยน
แต่ว่าถ้าหากพิมพ์เป็น 100,000 เล่มแล้ว ทั้งค่าเพลท,ค่าตัวเรียงพิมพ์,ค่าจัดรูป และค่าธรรมเนียมนั้น
จะยังคงเท่าเดิม ส่วนค่าแรงงานนั้นก็คงไม่แตกต่างกันมากนัก
ดังนั้นหากคำนวนค่าการพิมพ์จำนวน 100,000 เล่ม
ตามปัจจัยดังกล่าวแล้วค่าการผลิตก็จะเหลือ 12,490,016 เยน หรือว่า 125 เยนต่อเล่มเท่านั้น

สรุปก็คือพิมพ์ 50,000 เล่ม ค่าใช้จ่ายต่อเล่มอยู่ที่ 150 เยน
ถ้าพิมพ์ 100,000 เล่ม ค่าใช้จ่ายต่อเล่มอยู่ที่ 125 เยน

กำไรที่สนพ.จะได้จากหนังสือแต่ละเล่มนั้นจะขึ้นอยู่กับจำนวนการพิมพ์ในรอบแรก
แต่ว่ากำไรพิเศษนอกเหลือจากนั้นจะตรงเข้าหาสนพ.ทั้งหมด แต่นักเขียนก็จะยังคงได้ตามมาตรฐานเดิมแต่ละเล่ม

แน่นอนว่าการที่ Blackjack ni yoroshiku ขายได้ 1 ล้านเล่มต่อเล่ม
ทางสนพ.จะได้กำไรมากกว่าปกติถึง 50 ล้านเยนจากความแตกต่างในค่าการผลิต
เมื่อเทียบกับการพิมพ์จำนวน 50,000 เล่ม ซึ่งจากการออกวางจำหน่ายมาแล้ว 13 เล่ม
ทางสนพ.จะได้กำไรไปแล้ว 600 ล้านเยน แต่ อ.ชูโฮก็ไม่ได้รับเงินอะไรจากตรงนั้นเลยแม้แต่น้อย
(ซึ่งผมก็ว่าเป็นเรื่องปกติของสนพ.นะ ถ้ามองในมุมมองของสนพ.)
แม้ว่าอ.ซาโต้จะขอขึ้นค่าลิขสิทธิ์แต่ค่าลิขสิทธิ์ก็ยังคงเป็น 10% จนถึงทุกวันนี้ไม่มีทางเปลี่ยนได้

อ.ซาโต้เคยลองพยายามหาทางที่จะพิมพ์หนังสือด้วยตัวเอง แต่ว่าเขาพบว่าถ้าเขาพิมพ์หนังสือแค่ 1000 เล่ม
ต้องใช้เงินมากถึง 1200 เยนต่อเล่ม ถ้าเขาพิมพ์ 100,000 เล่ม ก็เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะสามารถขายหนังสือได้ถึง
100,000 เล่ม เพราะว่าร้านหนังสือคงไม่ยอมวางหนังสือของเขาทั้งหมดแน่ๆ นอกจากนี้เขาก็ไม่มีความสามารถ
ทางด้านการทำธุรกิจ รวมถึงไม่มีเงินจ้างคนมาทำให้แทนด้วย และแน่นอนว่าเขาไม่มีเงินที่จะไปลงโฆษณาที่ไหนด้วย

และต่อให้มีร้านหนังสือที่อยากจะขายหนังสือของเขา เขาก็มีปัญหาเรื่องการจัดจำหน่าย
เพราะว่าเขาคงไม่สามารถขับรถบรรทุกออกไปทั่วญี่ปุ่นเพื่อวางหนังสือให้ทั่วได้

เมื่อคิดว่าไม่สามารถทำได้อย่างที่บอกไปข้างต้นแล้ว
มันก็หมายความว่าเขาจำเป็นจะต้องฟังทุกอย่างที่สนพ.บอกมาอย่างนั้นหรือ
จะดีกว่าไหมว่าถ้าจะเลิกเขียนการ์ตูนมันไปซะเลย?

ความสัมพันธ์ระหว่างนักเขียนและสนพ.นั้น
นักเขียนก็เหมือนกับผู้รับเหมา ไม่มีทางที่จะเท่าเทียมกันเด็ดขาด

Arden Endrain + "สำนักข่าว Questnews"
ที่มา สำนักข่าว Questnews

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

ผู้เขียน Say Hello to Blackjack ตั้งเป้าเขียนการ์ตูนออนไลน์ต่อ

หลัง จากเป็นผู้ออกมาเปิดเผยถึงเรื่องค่าต้นฉบับของตัวเองและเรื่องค่าลิขสิทธิ์ ล่าสุดอ.ซาโต้ ชูโฮ ผู้เขียนเรื่อง Say Hello to Blackjack นั้นก็ออกมาประกาศว่าเขาจะเปิดให้อ่านการ์ตูนเรื่อง Say Hello to Blackjack ที่เขียนลงประจำอยู่ในหนังสือ Big Comic Spirits ผ่านทางเวปไซต์ของเขาเอง โดยจะมีการเก็บเงินเล็กน้อยเพื่อจะได้เข้ามาอ่านได้

สำหรับที่มาของ ความคิดนี้นั้นมาจากการที่ทางอาจารย์ชูโฮรู้ว่าทางสนพ.นั้นมีสิทธิ์เพียงแค่ การนำการ์ตูนที่เขาเขียนขึ้นไปลงตีพิมพ์ในนิตยสารเท่านั้น แต่ว่าสิทธิ์ในส่วนของต้นฉบับการ์ตูนนั้นยังคงอยู่กับผู้เขียน ดังนั้นเขาจึงมีสิทธิทำอะไรก็ได้ รวมถึงในทางเทคนิคแล้ว ผู้เขียนนั้นมีสิทธิที่จะทำอะไรกับต้นฉบับของตัวเองก็ได้ หลังจากต้นฉบับนั้นได้ตีพิมพ์ไปแล้ว
การเปิดให้อ่านแบบออนไลน์นี้เป็นการ ทดลองการทำธุรกิจแบบใหม่ๆ ที่ผู้เขียนไม่จำเป็นจะต้องพึ่งสนพ.อีกต่อไป และอ.ชูโฮเองก็อยากรู้ด้วยว่าจะเป็นไปได้ไหมที่นักเขียนนั้นจะเขียนการ์ตูน โดยที่สามารถคงคุณภาพและความเร็วเอาไว้ได้หากไม่มีสนพ.คอยช่วยหนุนหลังแล้ว
ซึ่ง การที่เขาเริ่มทำธุรกิจแนวนี้ก็เพราะเขาเชื่อว่าผลงานเรื่อง Say Hello to Blackjack นี้คงจะเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายของเขาแล้วที่จะเขียนให้กับนิตยสาร และส่วนหนึ่งก็คือว่าทางนิตยสารคงไม่เรียกร้องให้อ.ชูโฮเขียนผลงานชิ้นใหม่ อีกต่อไปแล้ว

หากแนวคิดและหลักการของอ.ชูโฮเป็นจริง และสามารถทำธุรกิจนี้ได้ งานนี้ก็อาจจะเป็นไปได้ว่าอาจจะมีนักเขียนยึดหลักการอย่างนี้และทำเองเพิ่ม มากขึ้นก็ได้นะ

ที่มา : Yahoo Japan

edit @ 22 Apr 2009 15:16:10 by ไทยวรรษ สีทันดรสมุทร

Tags: artist, cartoon, financial, japan, license, manga, การเงิน, การ์ตูน, ญี่ปุ่น, ศิลปิน3 Comments

คติธรรมการล้างแค้นจากเรื่องสาวน้อยจากนรก(Jigoku Shojo)

posted on 17 Feb 2009 15:57 by spiral  in Cartoon-Journal
ผมตามเช่าอ่านสาวน้อยจากนรกมาจนถึงตอนนี้ ผมได้เห็นถึงจิตวิทยาที่แตกต่างของตัวละครที่ตั้งใจจะล้างแค้นศัตรูคู่อาฆาต ของตนให้ตกลงไปสู่ขุมนรกโดยผีสาวสวยชุดสีดำทมึนนามว่า เอนมะ(ยมฑูต) ไอ
หลาย คนทำไปด้วยจำเป็นบ้าง แต่บางคนทำไปเพราะความผิดพลาดบางอย่าง บางคนทำด้วยเหตุผลที่งี่เง่าๆบ้าง และบางคนทำไปแล้วใช่ว่าตัวเองจะอยู่ดีมีสุขเหมือนคนทั่วไปแต่กลับต้องแบกรับ ความทุกข์เช่น คำด่าทอสาปแช่ง ความเกลียดชัง ความอิจฉาริษยา ฯลฯ และไม่มีหลักประกันว่าจะเมื่อล้างแค้นพาคนที่ตนเกลียดลงสู่นรกแล้ว จะไม่มีความเกลียดชังใดๆเหลืออีกเพราะตามเงื่อนไขของบริการประตูสู่นรก แล้วสามารถลากเอาวิญญาณที่ตนเกลียดลงสู่นรกได้แค่คนต่อคนเท่านั้น เข้าทำนองหนีเสือปะจระเข้
แต่สำหรับผมซึ่งเรียนรู้ปรัชญาคำสอนแบบฉบับชาว พุทธมาจนถึงตอนนี้ ต้องยอมรับว่าหากความเชื่อมั่นหรือความอดทนที่มีต่อกฏแห่งกรรมธรรมชาติมัน เลือนหายลงไปเมื่อไหร่ เมื่อนั้นความโกรธแค้นชิงชังก็จะเข้าครอบงำจิตและทำในสิ่งที่ขัดต่อกฏแห่ง กรรมธรรมชาติเข้าให้จนได้ เพราะไม่อาจทนรอได้ว่าเมื่อไหร่กรรมชั่วนั้นจะสนองตอบต่อคนที่ตนแค้นซะที ทั้งทีความเป็นจริงแล้ว พุทธศาสนสุภาษิตที่ว่า ฆ่าความโกรธได้ ย่อมอยู่เป็นสุข มันยังคงใช้ได้เสมอมา
ถ้า เราพยายามคิดซะว่า กรรมที่เรากำลังเผชิญอยู่นี่มีเหตุมาจากชาติปางก่อน ก็ยังพอทำใจได้เพียงแต่เราไม่สามารถที่จะไประลึกชาตินี่นะว่าเราทำกรรมอะไร แย่ๆเอาไว้ เรามีแต่สร้างกรรมดีในปัจจุบันให้มากที่สุดเพื่อเป็นหลักประกันในอนาคต และต้องพยายามไม่สร้างกรรมชั่วแม้เพียงครั้งเดียว เพราะกรรมดีกับกรรมชั่วมันลบล้างกันเองไม่ได้ มันแยกกันส่งผลวิบากแยกต่างหากของมันไป
และต้องไม่คิดสั้นหนีกรรมชั่วกัน ง่ายๆโดยการฆ่าตัวตายอย่างนี้ไม่พ้นเจอกรรมชั่วอยู่ดีซึ่งผลที่ตามมาหลังจาก นั้นก็คือการเป็นผีตายโหงเร่ร่อนบนโลกโดยไม่ได้ผุดได้เกิดจนกว่าเวลาจะครบ ตามอายุขัยของตนถึงจะไปอีกภพหนึ่ง อีกทั้งร่างกายนั้นตามหลักธรรมถือเป็นของธรรมชาติมิใช่ของๆเรา การฆ่าตัวตายจึงเป็นการละเมิดต่อกฏเกณฑ์แห่งกรรมธรรมชาติเช่นกัน

เพราะ แม้แต่ตัวกรรมกรกระทู้เอง ยังยอมรับเลยว่ามีความแค้นต่อบุคคลที่ให้ประชาธิปไตยเราชะงักงันอยู่เรื่อย มา และพยายามศึกษากฏเกณฑ์ธรรมชาติของระบอบประชาธิปไตยนี่รวมไปถึงข้อมูลข้อเท็จ จริงของทุกๆฝ่าย แต่ว่าความแค้นมันก็ไม่ค่อยจะลดลงไปสักเท่าไหร่ เลยเหลือทางเดียวก็คือเว้นวรรคปล่อยวางการติดตามข้อมูลข่าวสารเสียบ้าง และหันไปหาของบันเทิงมาเสพซะก็แค่นั้นเอง
แต่ว่าพ่อแม่ผมนี่สิ สาวกศาสดาลิ้มตัวจริงเลยแหละ วันๆเปิดแต่AssHoleTVหรือไม่ก็เนชั่(ว)น ส่วนผมถ้าไม่เปิดD-Stationก็ไปเปิดช่องStream ABTV4เพื่อไปดูAnimeน่าสนใจที่สำนักลิขสิทธิ์ในไทยทำเป็นVCDหรือDVDขายไป แล้วอย่างนี้
คนที่เสพสื่อได้รอบด้านต้องถือว่าเก่งกาจมากในการควบคุม อารมณ์ไม่ให้กระเจิดกระเจิงไปซะก่อน ราวกับคนที่ทานอาหารผิดสำแนงไปแล้วก็อาเจียนออกมานั้นแหละ หรือแม้แต่ฟังเสียงของสื่อที่ออกมาขัดแย้งกับความคิดเห็นของตนแล้วอารมณ์มัน ขึ้นจนต้ิองอุดหูเหมือนกับกำลังอยู่ท่ามกลางกองขี้แล้วต้องอุดจมูกนั้นแหละ พ่อผมนี่ปากบอกว่าเสพสื่อรอบด้านแต่เอาเข้าจริงๆกระทั่งรายการความจริง วันนี้ก็ยังไม่ค่อยยอมตามดูเท่าไหร่เลย แล้วจะให้ผมเชื่อได้ยังไงละนี่

เลย ตัดปัญหาโดยการแยกกันชั่วคราวจนกว่าจะดูจบ โดยผมก็นั่งเล่นเน็ตไร้สายในห้องนอนตัวเองไป ปล่อยให้คนข้างเสพสื่อของตัวเองไป ดูเหมือนพ่อแม่ผมจะไม่ห่วงลูกชายคนนี้ที่ถึงขนาดยอมอดข้าวเพราะไม่อยากนั่ง ทนฟังสื่อสวะพวกนั้นเลยนะนี่ ถือว่าตัวเองเป็นเจ้าบ้านมีศักดิ์ฐานะดีกว่าจะทำอะไรก็ทำได้ทำไปโดยไม่คำนึง ถึงสวัสดิภาพของผู้ร่วมอาศัยที่เป็นลูกชายแท้ๆด้วย
ก็ได้แต่เอาหลักธรรม มาปลอบใจตัวเองเท่านั้นแหละครับตอนนี้ ก็บ้านมันมีแค่หลังเดียวถ้ามันย้ายได้ผมก็ย้ายไปก่อนแล้ว แถมจนถึงตอนนี้ผมก็ยังหางานใหม่ๆทำไม่ได้อีกไม่รู้ว่าเป็นเพราะเศรษฐกิจแย่ หรือว่าคุณสมบัติของผมมันไม่ผ่านกันแน่
Tags: anime, article, cartoon, jigoku shojo, manga, philosophy, การ์ตูน, บทความ, ปรัชญา, หนังสือ0 Comments

ย้อนรอย Comiket งานคนการ์ตูนที่ใหญ่ที่สุด

posted on 17 Feb 2009 15:48 by spiral  in Cartoon-Journal
เห็นว่าน่าจะเป็นประโยชน์ก็เลยแปลมาให้อ่านกันครับสำหรับ ประวัติความเป็นมาของงานรวมพลคนการ์ตูนที่ใหญ่ที่สุดในโลกอย่าง Comic Market หรือที่รู้จักกันดีในชื่อของ Comiket ซึ่งปัจจุบันจัดขึ้นปีละ 2 ครั้ง โดยช่วงแรกที่เรียกว่า Summer นั้นจะจัดขึ้นช่วงกลางเดือนส.ค. และที่เรียกว่า Winter นั้นจะจัดขึ้นในช่วงปลายเดือนธ.ค. (ซึ่งหลังๆ ก็จะชนกับช่วงปีใหม่ทุกที) แน่นอนว่าสถานที่จัดนั้นก็คือ Tokyo Big Sight ที่โอไดบะนั่นเอง สำหรับงาน Comiket ครั้งที่ 72 ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 17-19 ส.ค.ที่ผ่านมา มีรายงานว่ามีแฟนๆ ไปเข้าร่วมงานมากกว่า 170,000 คนในวันแรก ซึ่งมากกว่าที่จัดเมื่อปลายเดือนธ.ค.ปีที่แล้วถึง 40,000 คนเลยทีเดียว

พูดถึงคอมมิคเก็ตแล้ว ถ้าจะอธิบายง่ายๆ ก็คือสถานที่ๆ นักวาดโดจินที่ทั้งเป็นศิลปินเดี่ยวหรือว่ากลุ่มจะได้มารวมตัวกันเพื่อขาย งานของตัวเอง แน่นอนว่าก็มีหลายกลุ่มที่ทำผลงานออกมาแล้วเข้าเนื้อ แต่คอมมิคเก็ตยังคงเป็นสถานที่พวกเขาจะได้ทดลองทำ และสร้างชื่อให้กับตัวเองอยู่ดีนั่นเอง ในปัจจุบันมีนักเขียนชื่อดังหลายคนรวมถึงกลายกลุ่มที่สร้างชื่อมาจากงานคอม มิคเก็ตจนได้มาอยู่แนวหน้า ไม่ว่าจะเป็นอ.รูมิโกะ ทาคาฮาชิ หรือแม้แต่ 4 จตุinw CLAMP และแน่นอนว่าอย่าง Type-Moon และ 07th Expansion ก็ได้ก้าวขึ้นมาอยู่แนวหน้าและได้รับความนิยมจนสามารถกลายเป็นมืออาชีพที่ทำ รายได้เป็นกอบเป็นกำ

ประวัติศาสตร์ของคอมมิคเก็ตเริ่มต้นขึ้นในปี 1975 และก็กลายเป็นงานการ์ตูนที่ใหญ่ที่สุดในโลก ด้วยจำนวนผู้เข้าชมในแต่ละวันที่มากกว่า 100,000 คน และรวมทุกวันแล้วไม่ต่ำกว่า 510,000 คน อะไรทำให้งานนี้ได้รับความนิยมมากขนาดนี้กันนะ

ยุคเริ่มต้นแห่ง Comiket

ใน ช่วงราวๆ ยุคปี 1970 แฟนๆ ของภาพยนตร์และนิยายวิทยาศาสตร์ได้เริ่มเขียนโดจินชิขึ้น แน่นอนว่าพวกเขาย่อมต้องการสถานที่สำหรับการขายและซื้อผลงานของพวกเขากันเอง งาน Comic Market หรือ Comiket เลยเกิดขึ้นตามความต้องการตรงนั้น อันที่จริงแล้วคอมมิคก็ไม่ได้เริ่มต้นด้วยความสวยหรูอะไรมากนัก งานถูกจัดขึ้นเพราะความขัดแย้งที่เกิดขึ้นระหว่าง Meiku กลุ่มเซอร์เคิลโดจินที่เป็นผู้ริเริ่มจัดงานนี้ และ Japan Manga Convention (JMC) ซึ่งได้ปฎิเสธที่จะรับพวกเขาเข้าร่วมงาน และคนอื่นๆ ที่วิพากษ์วิจารณ์การทำงานของ JMC ดังนั้นคอมมิคเก็ตจึงถูกจัดขึ้นโดยโดยมีนโยบายอย่างกว้างๆ ว่า "จะไม่ปฏิเสธใคร" พวกเขาตั้งมั่นที่จะเป็นงานของแฟน โดยแฟน เพื่อแฟน

ครั้งแรก

งาน คอมมิคเก็ตครั้งแรก หรือว่า C1 นั้นจัดขึ้นที่ห้องประชุมของตึกหน่วยป้องกันอัคคีภัยแห่งญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 21 ธ.ค. ปี 1975 โดยทางเซอร์เคิล Meiku มีกลุ่มเซอร์เคิลเข้าร่วม 32 กลุ่ม และมีผู้เข้าเยี่ยมชมถึง 700 คน แถมยังมีข่าวลือด้วยว่าในคืนก่อนวันจัดงาน มีกลุ่มแฟนๆ นั้นได้ออกมาค้างคืนรอเข้างาน และจับกลุ่มกันร้องเพลงอนิเม (ซึ่งในยุคนั้นมันมีอนิเมอะไรเยอะซะที่ไหนกันละ) สำหรับเซอร์เคิลที่เข้าร่วมงานนั้นกว่าครึ่งก็เป็นสมาชิกของชมรมการ์ตูนจากม .ปลายและม.ต้น และบางส่วนนั้นก็เป็นแฟนคลับของอ.โมโตะ ฮางิโอะ (ซึ่งถือได้ว่าเป็นมารดาแห่งการ์ตูนผู้หญิงยุคใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง YAOI) ซึ่งกว่า 90% ของกลุ่มแฟนคลับนี้ก็เป็นนักเรียนหญิงที่ชื่นชอบในการ์ตูนผู้หญิงเหล่านั้น
หลัง จากงาน C1 คอมมิคเก็ตก็จัดขึ้นอีก 3 ครั้งในอีกปีนั้น ในช่วงระหว่างปิดภาคเรียน Meiku ที่เป็นผู้เริ่มต้นในการจัดงานก็เลิกจากการเป็นผู้จัด แต่พวกเขาก็ยังคงได้เกียรติและสิทธิชั่วนิรันดร์ในการได้พื้นที่ในงานจนถึง ในปัจจุบัน

ในปี 1976 C2-C4 งานถูกจัดขึ้นที่ตึกของสมาพันธ์อุตสาหกรรมอิตาบาชิ จำนวนของเซอร์เคิลที่เข้าร่วมยังคงมีไม่เกิน 100 กลุ่มในช่วงนั้น และงาน C5 สถานที่จัดก็ถูกเปลี่ยนไปที่ตึกอุตสาหกรรมโอตะ และงานก็ยังคงจัดที่นั่นเรื่อยมาจนกระทั่งถึงงาน C13 ในปี 1979 จำนวนเซอร์เคิลก็เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งผู้เข้าร่วมงานนั้นต้องต่อคิวเป็นแถวยาวหน้าประตูทางเข้า ซึ่งเมื่อนับจำนวนแล้วก็พวกว่ามีเซอร์เคิลมากถึงเกือบ 300 และจำนวนผู้เข้าชมกว่า 4,000 คน ซึ่งแม้ว่าจำนวนเซอร์เคิลจากสมาชิกชมรมนั้นจะลดลง แต่ว่าเซอร์เคิลจากกลุ่มอนิเมนั้นมีมากขึ้น แน่นอนว่าคงต้องยกความดีความชอบให้กับอนิเมอย่างเรือรบอวกาศยามาโต้ และกันดั้มที่ฉายในยุคนั้น ซึ่งกลุ่มแฟนเหล่านี้เนี่ยแหละที่เป็นบรรพบุรุษที่ทำให้เกิดโอตาคุใน ปัจจุบัน และความมุ่งมั่นของพวกเขาที่ทำให้งานคอมมิคเก็ตยังคงพัฒนาต่อไป ในช่วงเวลานี้ที่ Meiku ไม่ได้เป็นผู้จัดงานแล้ว คอมมิคเก็ตก็กลายเป็นองค์กรอิสระไป

ตั้งแต่ปี 1980-1981 คอมมิคเก็ตย้ายไปจัดกันที่คาวาซากิชิมินพลาซ่า ยอดคนเข้างานเพิ่มเป็น 7000 คนและมีเซอร์เคิลถึง 350-400 กลุ่ม แน่นอนว่าคนแน่นเอี้ยด จนใน C18 งานก็ย้ายไปจัดที่โยโกฮาม่าซันโบะโฮล คนเข้าชมงานพุ่งทะลุ 10,000 คน ซึ่งในงานนี้กลุ่มเซอร์เคิลที่เขียนเรื่องเกี่ยวกับ "Urusei Yatsura" หรือลามูทรามวัยต่างดาวนั้นได้รับความนิยมอย่างมาก ซึ่งก่อนหน้านี้เซอร์เคิลที่เข้าร่วมงานมักจะเป็นผู้หญิง แต่ว่าด้วยความนิยมของเรื่องนี้ก็ทำให้มีผู้ชายเพิ่มมากขึ้น

ในงาน C19 เกิดความขัดแย้งในกลุ่มผู้จัดงาน โดยกลุ่มที่ต่อต้านสมาชิกกลุ่มหลักซึ่งเรียกตัวเองว่า Revolutionaries นั้นได้เข้าจองคาวาซากิชิมินพลาซ่าตัดหน้า บางคนบอกว่าต้นเหตุของความขัดแย้งมาจากการที่พวกต่อต้านนี้ได้ยืนกรานที่จะ ให้มีการจำกัดผู้เข้างาน บางกระแสก็บอกว่าพวกนี้พยายามที่จะฮุบงานคอมมิคเก็ตเป็นของตัวเองเพื่อหา ประโยชน์เข้าตัว หรือบางพวกก็บอกว่าพวกต่อต้านนี้ต้องการจะเชิญนักพากย์มาเป็นเกสท์ แต่ทว่าความพยายามของพวกเขาก็ถูกกลุ่มผู้จัดหลักปฏิเสธอย่างสิ้นเชิง เนื่องจากมีการย้ายงานไปที่ World International Trade Show Hall ที่ฮารุมิแทน ทำให้กลุ่มต่อต้านนี้ต้องเปลี่ยนชื่องานเป็น "New Comiket" และภายหลังก็เปลี่ยนชื่อเป็น "Comic Squire" แทน

เวลาผ่านไปอีก 6 ปีคอมมิคเก็ตก็ยังคงยืนหยัดจัดที่ฮารุมิมาตลอด จำนวนผู้เข้าร่วมงานก็เพิ่มมากขึ้น โดยในงาน C30 มีคนเข้างานมากถึง 35,000 คน กับ 3,900 เซอร์เคิล และในช่วงปี 1985 นี่เองที่กัปตันสึบาสะนั้นดังเป็นพลุแตกในหมู่พวกผู้หญิง การ์ตูนหมวดพวก yaoi จึงได้ถึอกำเนิดขึ้นมาในยุคนี้ และ Yaoi นี่เองที่กลายเป็นแรงขับดันให้กลุ่มผู้ร่วมงานผู้หญิงนั้นมามากขึ้นแบบไม่ น่าเชื่อ โดยมีการบันทึกเอาไว้ว่าหัวหน้ากลุ่มของเซอร์เคิลที่ชื่นชอบกัปตันสึบาสะ นั้นมีเพียงแค่ 6 คน ส่วนอีก 1,083 คนนั้นเป็นผู้หญิง
และสิ่งที่น่าจดจำ อีกอย่างหนึ่งก็คือ การที่คุณซึกุโอะ อิวาตะ ที่เข้ามาเป็นกลุ่มผู้จัดงานคอมมิคเก็ตในปี 1983 นั้นเริ่มมีการนำเอาคอมพิวเตอร์เข้ามาใช้การจัดการข้อมูลเพื่อรองรับกับงาน ที่ขยายตัวมากขึ้น และเขาก็ยังมีส่วนร่วมในการงานแผนจัดงานอีกหลายครั้งจนกระทั่งเขาลาออก และเสียชีวิตเมื่อปี 2004 ที่ผ่านมา

ในปี 1988 งาน C33 จำเป็นต้องย้ายไปจัดที่ Tokyo Logistic Center (TLC) เพราะว่าฮารุมินั้นมีการจัดงานอื่นอยู่ การจัดงานเลยต้องมีเพิ่มขึ้นเป็น 2 วันเนื่องจากว่าพื้นที่จัดงานนั้นแคบและเล็กกว่าที่เดิม ซึ่งในงานนี้มีเข้าร่วมถึง 40,000-60,000 คน และมีเซอร์เคิลเข้าร่วมมากว่า 4,400 กลุ่ม งานนี้ยังเป็นงานแรกที่เริ่มมีใช้ระบบจัดหมวดหมู่ของเซอร์เคิลต่างๆ เข้ามาใช้แล้วด้วย แต่แน่นอนว่าแม้งานจะมี 2 วันแต่ว่าสถานที่จัดงานก็ยังไม่สามารถรองรับจำนวนคนมหาศาลนี้ได้ จนในงาน C34 ปี 1988 จึงต้องย้ายกลับไปจัดกันที่ฮารุมิอีกครั้ง ซึ่งในครั้งนี้ระบบคอมพิวเตอร์ที่ช่วยในการจัดการนั้นเสร็จสมบูรณ์แล้ว ทำให้มีเซอร์เคิลกว่า 9,200 กลุ่มซึ่งมากกว่างานที่แล้วถึงกว่า 2 เท่าเข้าร่วมงานนี้ ส่วนงาน C35 นั้นหลังจากที่กลุ่มผู้จัดพยายามหาสถานที่ใหม่แต่ก็ไม่สามารถทำได้ ทำงานงานต้องเลื่อนมาจัดในเดือนมี.ค.ปี 1989 และในงาน C36 ช่วงฤดูร้อนปี 1989 ยอดคนเข้างานก็ทะลุล้านคน พร้อมกับเซอร์เคิลที่มีมากถึง 10,000 กลุ่ม

แต่ ทว่าในช่วงไม่กี่สัปดาห์ก่อนงานคอมมิคเก็ต ก็เกิดคดีฆาตกรรมเด็กสาวถึง 4 คนโดยนายมิยาซากิ ที่เป็นโอตาคุ และยังเป็นสมาชิกในกลุ่มเซอร์เคิลที่เข้าร่วมงานคอมมิคเก็ตในครั้งนั้น ทำให้สื่อมวลชนทั้งทีวีและหนังสือพิมพ์พากันประโคมข่าวประณามงานคอมมิคเก็ต ที่ส่วนทำให้เกิดคนอย่างมิยาซากิขึ้น ถึงขนาดนี้รายการทอลค์โชว์เข้าไปทำรายการและตะโกนใส่ผู้ที่เข้าร่วมงานว่า เขาเห็นคนอย่างมิยาซากินับล้านคนอยู่ที่นี่ เลยทีเดียว

ด้วยจำนวนคน เข้างานที่มหาศาลมากมายเกินรับได้ของฮารุมิ ทำให้งาน C37 ต้องย้ายกันไปจัดกันที่มาคุฮาริ เมซเซ่ในจิบะ ซึ่งเป็นหนึ่งในฮอลจัดงานที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น และก็มีบันทึกด้วยว่าในงาน C39 ช่วงฤดูหนาวปีถัดมานั้นมีผู้เข้าร่วมชมงานมากถึง 2.5 ล้านคน ด้วยความสำเร็จนี้งานคอมมิคเก็ตก็ควรที่จะอยู่ที่มาคุฮาริเมซเซ่ต่อไปหากไม่ เกิดเหตุการณ์ว่าทางมาคุฮาริเมซเซ่นั้นเกิดปฏิเสธไมให้มีการจัดงานที่นี่ ขึ้นมา เนื่องจากพบว่าในงานนั้นมีโดจินชิที่เป็นการ์ตูนโป๊มากมาย เหตุการณ์ในครั้งนี้ถูกจัดว่าเป็นปัญหาใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของการจัด งานคอมมิคเก็ต และเชื่อว่าผู้ที่เกี่ยวข้องกับงานครั้งนั้นก็ยังคงเกลียดมาคุฮาริเมซเซ่จน ถึงทุกวันนี้ ซึ่งการปฏิเสธการจัดงานครั้งนี้ส่งผลกระทบมากมายตั้งแต่โรงแรมบริเวณรอบๆ มาคุฮาริและจิบะนั้นถูกยกเลิกการจองเพียบ ทำให้สูญเสียรายได้มากกว่าร้อยล้านเยน ไฟจากโรงแรมและร้านค้าที่เคยส่องแสงระยิบระยับในช่วงกลางคืนเหมือนปีที่แล้ว ต้องมืดลงอย่างช่วยไม่ได้ ร้านอาหารและร้านสะดวกซื้อที่ตุนอาหารและเครื่องดื่มเอาไว้รองรับเหล่าคน การ์ตูนโดยอาศัยข้อมูลจากงานที่จัดครั้งที่แล้วก็ต้องพบกับปัญหาสต็อกบวมแบบ เจ็บปวด ยอดขายของร้านอาหารรอบๆ มาคุฮารินั้นตกลงมาต่ำกว่า 10% เมื่อเทียบกับที่ทำได้ในงานครั้งที่แล้ว

แต่ถึงกระนั้นคอมมิคเก็ตก็ ยังคงดำเนินต่อไป โดยงาน C40 นั้นก็ย้ายกลับไปจัดกันที่ฮารุมิจนกระทั่งถึงงาน C49 ใน C40 นี้เองระบบที่ใช้ในการตรวจสอบภาพโดจินชิที่โป๊เปลือยอย่างเข้มงวดก็เริ่ม ขึ้นในงานนี้ โดจินชิทุกเรื่องที่ขายในงานนั้นต้องได้รับการตรวจสอบก่อนที่จะออกวางขาย และในงาน C42 ช่วงฤดูร้อนปี 1995 มีแฟนๆ กว่าร้อยคนที่เป็นลมแดดระหว่างที่รอต่อแถวเข้างานจนต้องหามส่งเต้นท์พยาบาล จนใครก็ขนาดนามคอมมิคเก็ตครั้งนั้นว่า Genocide Comiket และในงาน C48 ซึ่งเป็นการฉลองครบรอบ 2 ทศวรรษของการจัดงานคอมมิคเก็ต งานก็ถูกขยายขึ้นเป็น 3 วันเต็ม ในช่วงเวลานี้นี่เองที่การ์ตูนอย่างกลุ่มอัศวินสาวแห่งดารา "เซเลอร์มูน" ได้รับความนิยมอย่างสูง พร้อมกับการ์ตูนในตำนานอย่างอีวานเกเลี่ยน และเซนต์เซย์ย่ารวมถึงซามูไรทรูปเปอร์ มีโดจินชิมากมายถูกสร้างมาจากเรื่องเหล่านี้และแน่นอนว่าส่วนมากก็เป็น Yaoi ทั้งนั้น แม้ว่าบริษัทอนิเมชั่นทั้งหลายนั้นไม่ยอมรับว่าเทรนด์เรื่องแนวนี้นั้นมาแรง แต่ก็มีหลายๆ บริษัทที่เปลี่ยนแนวความคิดดังกล่าวและออกผลงานที่ออกมาเจาะกลุ่มแนวนี้โดย เฉพาะก็มีเหมือนกัน สำหรับ C49 ที่จัดในปี 1995 นั้นถือได้ว่าเป็นงานครั้งสุดท้ายที่จัดขึ้นที่ฮารุมิเพราะว่า World Trade Fair Hall นั้นปิดตัวลง ซึ่งทำให้ช่วงฤดูใบไม้ผลิของปี 1996 มีการจัดงานทิ้งท้าย "Sayonara Harumi Comiket Special" ขึ้นมาเพื่ออำลาที่แห่งนี้ด้วย

นับตั้งแต่งาน C50 ในปี 1996 เป็นต้นมาจนถึงปัจจุบันคอมมิคเก็ตก็ย้ายมาจัดกันที่โตเกียวบิ๊กไซท์ที่อาริ อาเกะ บนเกาะโอไดบะที่ถูกถมทะเลสร้างขึ้นมา รูปแบบงานก็ยังคงมี 3 วันเช่นเดิม ในงาน C52 ในปี 1997 จำนวนเซอร์เคิลก็พุ่งทะลุ 30,000 กลุ่ม งาน C71 และ C73 ถือได้ว่าเป็นงานที่แปลกงานหนึ่งเพราะว่าจัดกันช่วงปลายปีแบบว่าจบงานก็ขึ้น ปีใหม่เลยทีเดียว
พูดถึงแนวงานในช่วงนี้แล้วด้วยกระแสความแรงของอีวาน เกเลี่ยนรวมถึงเซเลอร์มูน และเกมแนวไฟท์ติ้งทำให้โดจินชิเปลี่ยนจากแนววิทยาศาสตร์ไปเป็นแนวโมเอะเต็ม ตัว และก็ทำให้คนภายนอกมองภาพตลาดโดจินชิส่วนใหญ่นั้นเป็นแนว Hentai ไปเสียหมด

ในช่วงปี 2000 กลุ่มโดจินเกมอย่าง Tsukihime,Higurashi no Naku Koroni และ Toho Project ก็ได้รับความนิยมอย่างมาก จนถึงขึ้นเกิดโดจินชิล้อโดจินชิอีกที เมื่อโดจินชิกลายเป็นงานออริจินั่ลขึ้นมาก็เลยทำให้ TYPE-MOON ที่เป็นผู้สร้าง Tsukihime นั้นผันตัวเองกลายเป็นคนสร้างเกมอย่างจริงจังแทนที่จะเป็นแค่เซอร์เคิล ธรรมดา กลุ่มเซอร์เคิลที่เกี่ยวกับเพลงอย่าง Sound Horizon และ Rakka Katagiri นั้นก็กลายเป็นมืออาชีพ

ปัจจุบันคอมมิคเก็ตกลายเป็นประตู สู่หนทางแห่งมืออาชีพสำหรับหลายๆ เซอร์เคิล ในช่วงตั้งแต่ปี 2000 เป็นต้นมามีผู้เข้าร่วมงานมากว่า 5 ล้านคน และจำนวนของรูปแบบหมวดหมู่สินค้าก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนในปัจจุบันเรียกได้ว่าถ้าเรื่องไหนฮิตๆ จะต้องมีอยู่ที่งานนี้แน่นอน

จุด น่าสนใจอย่างหนึ่งที่น่าจับตาก็คือในงาน C51 มีบางส่วนของพื้นที่จัดงานนั้นถูกจัดเป็นพื้นที่ให้กับบริษัทเจ้าของ ลิขสิทธิ์ทั้งหลาย ทำให้มีแฟนๆ บางส่วนวิจารณ์ตรงนี้ว่าเป็นการทำลายชื่อเสียงของคอมมิคเก็ตที่เปิดโอกาสให้ กลุ่มมือสมัครเล่น แต่ว่าส่วนนี้กลับเป็นการช่วยให้กลุ่มบริษัทเจ้าของลิขสิทธิ์ทั้งหลายยอมรับ ในงานที่แฟนๆ สร้างสรรค์ขึ้นในงานคอมมิคเก็ต จนทำให้มีแฟนๆ บางส่วนมาที่งานคอมมิคเก็ตเพื่อที่จะมายังบูธของบริษัทต่างๆ นี้ แถมบริษัทต่างๆ นี้ก็ยังใช้งานคอมมิคเก็ตเพื่อเป็นที่โปรโมทด้วย แต่ว่าก็ยังมีบางบริษัทที่ได้รับการปฏิเสธไม่ให้มาเข้าร่วมงานนี้ก็มีเช่น กัน

ด้วยความนิยมของคอมมิคเก็ตที่สูงมากขึ้นทุกๆ ปี กลุ่มนักวาดมืออาชีพ และบริษัทเกมมากมายซึ่งส่วนมากเป็นพวกเกมโป๊ทั้งหลายก็เริ่มเข้ามามีส่วน ร่วมในงานนี้มากขึ้น จนทำให้เกิดเป็นพื้นที่พิเศษซึ่งจะกันเอาไว้ให้พวกมืออาชีพทั้งหลาย และแม้ว่างานคอมมิคเก็ตนี้จะเป็นงานของโดจินจากทั้งการ์ตูน,อนิเมและเกม แต่ว่ากลุ่มคนที่ออกแบบแฟชั่นสไตล์ก็อธธิคโลลิต้าและวงดนตรีต่างๆ ก็พากันมางานนี้เพื่อขายงานของตัวเองเช่นกัน

จบแล้วคร้าบ

ที่มา http://www.comipress.com/article/2008/08/03/3636
Arden Endrain "สำนักข่าว Questnews"
Tags: book, cartoon, comicket, history, japan, manga, การ์ตูน, ญี่ปุ่น, ประวัติศาสตร์, หนังสือ0 Comments

ประมวลข้อตกลง กฏกติกามารยาทการ Spoil การ์ตูนญี่ปุ่น พันทิปโต๊ะเฉลิมไทย

posted on 17 Feb 2009 15:41 by spiral  in Cartoon-Journal
ร่างต้นฉบับ (แก้ไข 6 มิ.ย. 2551)
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
ประมวลข้อตกลง กฏกติกามารยาทการ Spoil การ์ตูนญี่ปุ่น พันทิปโต๊ะเฉลิมไทย
*หมวด 0 ที่มาและข้อบังคับเพื่อความเป็นระเบียบในการอยู่ร่วมกัน*
1. ที่มาของกฏกติกามารยาทนี้ เป็นข้อตกลงร่วมกันของสมาชิกห้องการ์ตูน เพื่อความปลอดภัยและความสงบสุขของบอร์ด แม้จะเรียกว่า กฏ กติกามารยาท แต่ที่จริงคือการขอความร่วมมือให้ทุกคนปฏิบัติตามเพื่อเห็นแก่ประโยชน์ส่วน รวมและการอยู่ร่วมกันอย่างไม่ขัดแย้งกันของชาว Spoil ทุกฝ่าย
2. กรุณานำกฏกติกามารยาทนี้ เขียน หรือทำ Link ตาม (2.4) ไว้ที่หัวกระทู้ที่มีการ Spoil เนื้อหาการ์ตูนมังงะทุกครั้ง
(2.1) เพื่อความเป็นระเบียบ กรุณาคัดลอกกฏนี้ลงในหัวกระทู้ Spoil (ความคิดเห็นที่ 0)
(2.2) จากข้อ (2.1) กรุณาเริ่มลงภาพ Spoil ภาพแรกใน ถัดจากหัวกระทู้ (ความคิดเห็นที่ 1)
(2.3) สามารถคัดลอก source ของกฏที่มีการทำตัวเน้นหนาสำหรับโพสต์ ได้จาก Link นี้
http://cartoonpantip.exteen.com/20080531/source-spoil
(2.4) หากเห็นว่าข้อตกลงนี้ยาวเกินไป สามารถเปลี่ยนเป็นทำ Link ไปยังที่นี่แทนได้
http://cartoonpantip.exteen.com/20080530/spoil-rules-pantip
ถือว่าเป็นการยอมรับข้อตกลงนี้แล้วเช่นกัน
(2.5) กฏกติกามารยาทในที่นี้ไม่เกี่ยวกับการตั้งคำถาม หรือกระทู้พูดคุยเรื่องเฉพาะที่อาจมีการ Spoil เนื้อหาในเรื่องนั้นๆ
(2.6) ในที่นี้เน้นกับการ์ตูนมังงะ อาจไม่เกี่ยวกับการ Spoil การ์ตูน คอมมิคหรือ อะนิเมะ
3. กฏการ Spoil ในส่วนของ การ Spoil การ์ตูนลิขสิทธิ์ เกิดจากข้อตกลงประนีประนอมระหว่างสมาชิกบอร์ดและฝ่ายเจ้าของลิขสิทธิ์ การอ่านSpoil เป็นเพียงการให้ดูตัวอย่าง, เกรินนำและเชิญชวนให้ผู้ติดตาม Spoil สนับสนุนซื้อการ์ตูนฉบับลิขสิทธิ์ในประเทศไทยด้วย
4. สมาชิกทุกคนมีสิทธิ์ในการ Spoil อย่างเท่าเทียมกันตามกฏ กติกามารยาทนี้
5. กฏกติกามารยาทนี้ อาจมีการเปลี่ยนแปลงตามความเหมาะสม จากความเห็นของสมาชิก
(5.1) สมาชิกทุกคนมีสิทธิ์คัดค้านข้อที่เห็นว่าไม่เหมาะสมต่อส่วนรวมได้ โดยสามารถตั้งกระทู้คัดค้าน หรือออกความเห็นสำหรับความเปลี่ยนแปลงได้
(5.2) หากเกิดปัญหาถกเถียงที่ไม่สามารถหาข้อยุติได้ ให้ใช้วิธีสอบถามความเห็นส่วนรวมหรือการขอโหวตจากสมาชิก (กรุณาดูเพิ่ม ข้อ 6. )
6. เพื่อนสมาชิกสามารถออกความเห็นในการลบกระทู้, ความเห็น, รูปภาพ ที่คิดว่าไม่เหมาะสมได้ โดยหากเจ้าของกระทู้,ความเห็น, รูปภาพ มีความเห็นขัดแย้ง สามารถคัดค้านหรือสอบถามจากสมาชิกส่วนรวม หรือติดต่อขอความเห็นได้จากAdmin ผู้ดูแลบอร์ดพันทิปโดยตรง และให้ถือผลสรุปนั้นๆไม่ว่าจะเป็น ความเห็นส่วนรวม/ผลโหวต/ความเห็นAdminของพันทิป เป็นอันสิ้นสุด
7. กฏกติกามารยาทและระเบียบในการอยู่ร่วมกันนี้ ไม่มี Admin หรือ Moderator ในการรักษากฏ แต่ถือเป็นกฏกติกามารยาทและระเบียบในการอยู่รวมกันเพื่อความสงบสุข เป็นการขอความร่วมมือให้สมาชิกร่วมกันรักษาและปฏิบัติตามเพื่อการอยู่ร่วม กันทุกฝ่าย
8. หลังการออกความเห็นเพื่อเปลี่ยนแปลงกฏและได้ข้อสรุปแล้วทุกครั้ง สมาชิกทุกคนมีสิทธิ์ในการแก้ประมวลกฏกติกามารยาทและระเบียบในการอยู่รวมกัน ในข้อที่มีปัญหานั้นๆ อย่างเท่าเทียมกันทุกคนและสามารถแจ้ง/เสนอให้สมาชิกอื่นๆได้รับทราบและนำไป ปฏิบัติได้ โดยไม่ต้องรอให้ใครคนใดคนหนึ่งมาจัดการ, ปรับปรุง หรือเป็นตัวแทนผู้ประกาศเป็นพิเศษ
9. การฝ่าฝืนกฏ กติกามารยาททั้งหมดนี้ ยกเว้นหมวด 2 ไม่ถือเป็นความผิดของบอร์ด แต่ถือเป็นความเห็นแก่ตัวของผู้กระทำการฝ่าฝืนเองโดยไม่คำนึงถึงผู้อื่น
10.....(เพิ่มเติมได้ภายหลัง โดยให้เลื่อนข้อความนี้ลงไปเป็นข้อถัดไป)

* หมวด 1 คำอธิบายศัพท์เฉพาะที่เกี่ยวกับการ Spoil ใน ห้องการ์ตูน*
0. (คำอธิบาย) หมวดนี้มีไว้สำหรับอธิบายคำศัพท์เฉพาะที่เกี่ยวกับการ Spoil เพื่อความเข้าใจที่ตรงกัน
1. Spoil หมายถึง การนำเนื้อหาล่วงหน้า หรือเนื้อหาการ์ตูนที่ออกก่อนในต่างประเทศมาแสดงหรือแจกจ่ายก่อนที่จะมีการเผยแพร่ในประเทศไทย
2. Raw หรือ Raws หมายถึงภาพสแกนที่มาจากต้นฉบับภาษาญี่ปุ่นโดยตรง
3. Scanlation หรือ Scans หมายถึงภาพสแกนที่มีการแปลคำพูดแทนที่ลงไปในการ์ตูนเป็นภาษาอื่นโดยผู้แปลไม่ใช่เจ้าของลิขสิทธิ์ในภาษานั้นๆ
4. LQ ย่อมาจาก Low Quality หมายถึง ภาพแอบถ่ายด้วยกล้อง Digitalหรือภาพสแกนอย่างหยาบ คุณภาพต่ำจากการ์ตูนต้นฉบับ
5. MQ ย่อมาจาก Medium Quality หมายถึง ภาพสแกนในระดับดี แต่ไม่มีการตกแต่งภาพที่ดีหรือขนาดของภาพไม่ละเอียดพอ
6. HQ ย่อมาจาก High Quality หมายถึง ภาพแสกนอย่างดี พื้นหลังขาว ลายเส้นและตัวหนังสือเห็นชัดตามมาตรฐานการสแกนภาพการ์ตูน
7. Link หมายถึง URL, Web Address ตัวอย่างเช่น http://www.pantip.com
8. Delay ของบอร์ด หมายถึง Delay ในการตั้งกระทู้พันทิปที่กระทู้ที่ตั้งจะไม่แสดงในรายการList กระทู้ทันทีและอาจทำให้เกิดการตั้งกระทู้ซ้ำซ้อนได้
9. Sample Spoil หมายถึง การนำภาพ LQ หรือภาพแอบถ่ายด้วยกล้อง Digital มาลงก่อน HQ จะออก
10. Text, Text Script หมายถึงคำพูดที่อยู่ในการ์ตูนซึ่งอาจมีคนรวบรวมออกมาหรือแปลไว้ให้สามารถอ่านได้โดยไม่มีรูป
11. LC หมายถึง License ในที่นี้หมายถึงการ์ตูนที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย
12. Non-LC หมายถึง การ์ตูนที่ไม่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย
13.....(เพิ่มเติมได้ภายหลัง โดยให้เลื่อนข้อความนี้ลงไปเป็นข้อถัดไป)

*หมวด 2 ข้อที่เกี่ยวกับกฏพันทิป และกฏหมายลิขสิทธิ์โดยตรง*
0. (คำอธิบาย) กฏในหมวดนี้ เป็นกฏข้อห้าม เนื่องจากเกี่ยวข้องกับการผิดกฏ ของบอร์ดพันทิปโดยตรง และเกี่ยวข้องกับกฏหมายการละเมิดลิขสิทธิ์ เพื่อนสมาชิกควรปฏิบัติตามและระมัดระวังการกระทำที่ผิดกฏ
(0.1) ตามกฏหมาย การ์ตูนที่มี LC ในประเทศไทย สามารถ Spoil ได้ในจำนวนหน้าที่จำกัด ในลักษณะของการแนะนำ, ตัวอย่าง ซึ่งสามารถเลือกมาโพสต์ได้ 5-6หน้ารวมหน้าเปิด
(0.2) สนพ.เจ้าของลิขสิทธิ์ในประเทศไทย ตกลงยินยอมให้มีการ Spoil ในห้องการ์ตูนเว็บไซต์พันทิปได้ตามคำอธิบายข้อ 0.1 ทั้งนี้หากกระทู้ใดได้รับการทักท้วงจากตัวแทนของสนพ. ขอให้สมาชิกแก้ไขและปฏิบัติตาม
1. กรุณาปฏิบัติตามกฏของบอร์ดพันทิปอย่างเคร่งครัด จาก http://www.pantip.com/cafe/rules.html
2. ห้าม Spoil ภาพการ์ตูนมังงะ ที่เป็นภาษาอื่นนอกจากต้นฉบับภาษาญี่ปุ่น (เช่นฉบับแปลภาษาอังกฤษ, จีน, ฝรั่งเศส) เนื่องจากผิดกฏหมายลิขสิทธิ์
3. จากข้อ 0. การ์ตูนที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย ห้ามลงครบจำนวนหน้า เนื่องจากผิดกฏหมายลิขสิทธิ์
(สำหรับ การ์ตูนรายสัปดาห์ เลือกมาได้ประมาณ 5-6หน้า รวมหน้าเปิดตอน หรือ ประมาณไม่เกิน 30%สำหรับรายเดือน, รายปักษ์ หรือการ์ตูนที่มีจำนวนหน้ามากกว่าปกติในรายสัปดาห์) และโปรดรักษาจำนวนโควต้าของหน้าที่ลงอย่างมีประโยชน์
4. การดัดแปลงแก้ไขอื่นๆเช่น การตัดช่องต่างๆในแต่ละหน้ามาแปะรวมในหน้าเดียวถือเป็นการแก้ไขต้นฉบับ และละเมิดลิขสิทธิ์ชัดเจน ไม่ควรกระทำ
5. จากข้อ 2. ถ้าเป็นการ์ตูนที่ยังไม่มีลิขสิทธิ์ในไทยสามารถลงครบจำนวนหน้าเต็ม และสามารถลงหน้า HQ ซ้ำกับหน้า LQ ที่อาจลงก่อนได้ แต่ห้ามขัดกับมารยาทข้อ 1.
6. ไม่ลง Link ที่นำไปสู่หน้าเว็บ หรือมีเนื้อหาในหน้าอื่นของเว็บนั้นที่มีการ Spoil อย่างผิดกฏหมายลิขสิทธิ์ในประเทศไทย
7. หากเกิดปัญหาที่ไม่สามารถหาข้อยุติได้ในแง่กฏของบอร์ดหรือปัญหาทางลิขสิทธิ์ ให้ติดต่อสอบถามจาก Adminผู้ดูแลของบอร์ดพันทิปเท่านั้น
8.....(เพิ่มเติมได้ภายหลัง โดยให้เลื่อนข้อความนี้ลงไปเป็นข้อถัดไป)

*หมวด 3 มารยาท และกติกาในการ Spoil เพื่อการอยู่ร่วมกัน*
0. มารยาทเหล่านี้เป็นข้อพึงระลึก พึงปฏบัติ เพื่อรักษาความเป็นระแบบ และความพอใจแก่ทุกฝ่ายรวมทั้งลดสิ่งที่จะก่อให้เกิดปัญหาหรือเกิดความรำคาญ แก่สมาชิกโดยรวม

หมวด 3.1 เกี่ยวกับการ Spoil การ์ตูนที่มี LC
1. งดการ Sample Spoil การ์ตูนที่มี LC ด้วยภาพถ่ายด้วยกล้อง Digital หรือภาพ LQ เนื่องจากกฏข้อตกลงทางลิขสิทธิ์ทำให้โควต้าจำนวนหน้าในการโพสต์มีจำกัด
2. การโพสต์ Spoil การ์ตูนแบบ LC ควรจะเลือกหน้าให้ดีก่อนนำมาโพสต์เช่น หน้าที่มีเนื้อหา หรือดูน่าสนใจ เนื่องจากกฏข้อตกลงทางลิขสิทธิ์ทำให้โควต้าจำนวนหน้าในการโพสต์มีจำกัด ไม่ควรลงหน้าที่ไม่มีความหมาย หรือขอแค่ได้ลงโดยไม่สนใจถึงเนื้อหา ซึ่งอาจสร้างความไม่พอใจ/รำคาญแก่สมาชิกอื่นและอาจถูกลบได้
(2.1) เจ้าของกระทู้, ความเห็น หรือรูปภาพ ที่ถูกลบสามารถคัดค้านได้ตามหมวด 0 ข้อ 5. และ 6. โดยข้อสรุปที่ได้ไม่ว่าจะความเห็นของส่วนรวม/ผลโหวต/ความเห็นAdmin อย่างใดอย่างหนึ่งก็ตามขอให้ถือเป็นที่สิ้นสุด
3. จากข้อ 2. กรุณาอย่าใช้การลบหน้าอื่นเพื่อสปอยหน้าใหม่อย่างพร่ำเพรื่อ จนเกินจำนวนโควต้าอย่างไม่จำเป็น เพราะอาจทำให้ถูก สนพ.เจ้าของลิขสิทธิ์เพ็งเล็งและเกิดปัญหากับเพื่อนสมาชิกในบอร์ดได้
4. การ์ตูนมังงะของโชเน็นจัมพ์รายสัปดาห์ (เช่น Naruto, One Piece, Bleach เป็นต้น) ไม่ควรทำก่อนวันศุกร์/เสาร์ เนื่องจากอาจเกิดปัญหากับทางต้นสังกัดญี่ปุ่นดังที่เคยเกิดมาแล้ว (อ่านหมวด 4 หมายเหตุข้อ 1. เพิ่มเติม) โดยเฉพาะการ์ตูนเรื่องที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยเป็นสำคัญ
5. ขอความร่วมมือ กรุณาประกาศในกระทู้ว่า การ์ตูน LC เรื่องที่ลงนั้นๆเป็นของ สนพ.ใดในประเทศไทยโดยการระบุชื่อ สนพ. เจ้าของลิขสิทธิ์ในประเทศไทย เป็นภาษาไทย หรือภาษาอังกฤษในกระทู้นั้นๆ เพื่อสนับสนุนการซื้อการ์ตูนฉบับลิขสิทธิ์ของไทย และสนับสนุน รายสัปดาห์ของ สนพ.นั้นๆ ด้วย
6. หากภาพสปอยใดมีภาพที่ล่อแหลม กรุณาทำเซ็นเซอร์/ลบ/เบลอ บนรูปนั้นด้วย
7.....(เพิ่มเติมได้ภายหลัง โดยให้เลื่อนข้อความนี้ลงไปเป็นข้อถัดไป)

หมวด 3.2 เกี่ยวกับการ Spoil การ์ตูนที่เป็น Non-LC
1. การ์ตูน Non-LC สามารถ Spoil ได้อย่างอิสระรวมทั้งการ Sample Spoil ตราบที่ยังไม่มีสนพ.ใดซื้อลิขสิทธิ์เข้ามาในประเทศไทย และไม่มีการทักท้วงหรือห้ามปรามจากต้นสังกดญี่ปุ่น
2. ไม่ควรตั้งกระทู้ซ้ำซาก/ซ้ำซ้อน (กรุณาดู มารยาทหมวด 3.3 ข้อ 1., 2. และ 3. เพิ่มเติม)
3. สามารถลงภาพ HQ ที่ซ้ำกับหน้าที่อาจจะมีการโพสต์มาก่อนได้ โดยไม่ต้องลบภาพเดิม
4. สามารถลงเต็มจำนวนหน้า ต่อตอนได้ เนื่องจากไม่มีลิขสิทธิ์
5.....(เพิ่มเติมได้ภายหลัง โดยให้เลื่อนข้อความนี้ลงไปเป็นข้อถัดไป)

หมวด 3.3 มารยาทอื่นๆโดยรวม
1. ไม่ตั้งกระทู้ Spoil หรือ Sample Spoil รูปภาพซ้ำซาก/ซ้ำซ้อนกับคนอื่น
2. จากข้อ 1. ถ้าการซ้ำซ้อนเกิดจาก delay ของบอร์ด ให้เหลือกระทู้ที่ตั้งก่อน(ดูจากเวลาโพสต์)ไว้เป็นหลัก
3. การตั้งกระทู้ Spoil ในเรื่องที่เคยมีการ Spoil ตอนก่อนหน้านั้น ให้ใช้วิธีการ {แตกประเด็น} จากกระทู้เดิม
(3.1) สามารถแตกประเด็นได้โดนการกดปุ่ม "ต้องการแตกประเด็นจากกระทู้เดิมคลิกที่นี่" ที่อยู่ข้างล่างของช่องแสดงความคิดเห็นในกระทู้เดิม
4. วิธีการเขียนหัวข้อกระทู้ในการ กรุณาเขียนตามรูปแบบมาตรฐาน เพื่อให้สมาชิกอื่นสามารถสังเกตเห็นได้ง่าย
4.1 วิธีการเขียนหัวกระทู้ตามมาตรฐาน "[Spoil][ลิขสิทธิ์] ชื่อเรื่อง เลขตอน ชื่อตอน" โดยชื่อตอนอาจมีหรือไม่มีแล้วแต่ความเหมาะสม (เช่น ชื่อตอนอาจมีการสปอยหัวกระทู้, ยังไม่ทราบชื่อตอน เป็นต้น)
4.2 จากข้อ 4.1 ตัวอย่างหัวกระทู้การ์ตูนลิขสิทธิ์ "[Sopil][LC] Naruto 999 ซาสึเกะมาแล้ว" เป็นต้น
4.3 จากข้อ 4.1 ตัวอย่างหัวกระทู้การ์ตูนไม่มีลิขสิทธิ์ "[Sopil][Non-LC] Tu Love Ru 999 ตอนนี้ดีอีกแล้ว" เป็นต้น
4.4 ตัวอย่างการ Spoil แบบอื่น "[Spoil][LC] Text Naruto 999", "[Sample Spoil][Non-LC] Psyren 999" เป็นต้น
4.5 การเขียนหัวกระทู้นี้สามารถยืดหยุ่นได้แล้วแต่ความเหมาะสม แต่อย่าลืมใส่คำว่า [Spoil] ที่หัวกระทู้เป็นสำคัญ
5. ถ้าไม่แน่ใจว่าเป็น Spoil ปลอมหรือไม่ ควรไปตรวจสอบให้ดีก่อนจะนำมาลง
6.....(เพิ่มเติมได้ภายหลัง โดยให้เลื่อนข้อความนี้ลงไปเป็นข้อถัดไป)

*หมวด 4 คำอธิบายเพิ่มเติม (หมายเหตุ)*
0. หมวดนี้เกี่ยวกับคำอธิบายเฉพาะกิจ, คำอธิบายเพิ่มเติม หรือหมายเหตุสำหรับข้อสงสัยจากกฏกติกามารยาทและระเบียบในการอยู่ร่วมกันข้าง ต้น
1. ในอดีตเมื่อไม่นานเคยเหตุการณ์ต้นสังกัด สนพ.ชูเอฉะ จับผู้ปล่อย Spoil จากโชเน็นรายสัปดาห์หลายราย เนื่องจากปล่อย Spoil เร็วเกินเหตุ ถึงขั้น Spoil ออกก่อนที่รายสัปดาห์จะวางแผงเป็นวันๆ ผลสรุปจากเหตุการณ์นี้ทำให้หลายฝ่ายเป็นห่วง จึงเกิดข้อตกลงในการ Spoil ที่จะทำกันหลังวันศุกร์/เสาร์เป็นต้นไป โดยเฉพาะการ์ตูนจากโชเน็นรายสัปดาห์ของสนพ.ชูเอฉะที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย เป็นต้นมา
(ในที่นี้ การปล่อย Raws จากญี่ปุ่นก็มีการสัญญากันเองในหมู่ชาวต่างชาติผู้ปล่อย HQ รวมทั้งกับสนพ.ในญี่ปุ่นว่าจะชะลอการปล่อย ไปช่วงท้ายสัปดาห์แทน)
2. กระทู้ซ้ำซาก/ซ้ำซ้อน หรือกระทู้ flood ได้แก่การตั้งกระทู้ของสมาชิกหลายคนในเวลาไล่เลี่ยกันในเรื่องเดียวกัน เช่นครั้งหนึ่งเคยมีการ Sample Spoil รวมทั้งกระทู้ถามความเห็นจากผู้ที่อ่าน Spoil ต่างประเทศมาแล้วนับสิบกระทู้ต่อกัน หรือกระทู้ School Rumble ที่เคยมีการตั้งกระทู้ Spoil หน้าเดียวกันติดๆกันหลายกระทู้จากสมาชิกหลายคน ซึ่งเหตุการณ์อย่างนี้อาจก่อให้เกิดความไม่พอใจ หรือความรำคาญแก่สมาชิกอื่นๆในห้องการ์ตูนได้
3. Scanlation ในภาษาอื่น(ดู หมวด1 ศัพท์เฉพาะข้อ 3.) ถือเป็นสื่อละเมิดลิขสิทธิ์ชัดเจน รวมถึงผู้ปล่อย Scans จากserver ต่างประเทศไม่ได้คำนึงหรือปฏิบัติตามสัญญา ไม่ได้รับการยอมรับให้นำมาใช้ในการ Spoil ภาพการ์ตูนมังงะในพันทิป ทั้งการ์ตูนที่มี LC และ Non-LC ตามข้อตกลงร่วมกันของสมาชิกรวมทั้งการอนุญาตจาก สนพ.เจ้าของลิขสิทธิ์ในประเทศไทย
4.....(เพิ่มเติมได้ภายหลัง โดยให้เลื่อนข้อความนี้ลงไปเป็นข้อถัดไป)
------------------------------------------------------------------------------------------------

จากคุณ : มิกิโอะ อิตโต้ ค่าหัว1ล้านเบรี - [ 2 มิ.ย. 51 17:30:55 ] ผุ้รวบรวม

edit @ 24 Feb 2009 02:01:45 by ไทยวรรษ สีทันดรสมุทร

Tags: cartoon, forum, manga, rule, spoil, webboard, กระดานสนทนา, การ์ตูน, มารยาท1 Comments
First | Previous | Next | Last